Soms zit het mee, soms zit het tegen

Weet je wat het grootste probleem is van een relatie op afstand? Dat je soms niet weet of ze je missen of dat ze je gewoon vergeten zijn. En niet dat je de hele dag samen hoeft te zijn. Maar soms is het zo dichtbij maar ook weer zo veraf! 13 oktober 2014. Alweer 6 weken is het geleden maar toch ook niet. Zo dichtbij en toch ook weer zo ver weg.

De eerste dagen dat ik terug ben voelt het altijd als liefdesverdriet. Eenzaam, ongelukkig en verdwaald in je eigen normale leventje. Gewoon een beetje de weg kwijt zeg maar. Alles wat ik dan wil is Skypen. Maar daar gaat het altijd een beetje mis.

Ik wil Wassim zien als ik hem mis en hij doet het tegenovergestelde. Hij gaat dingen doen met vrienden als hij mij mist. We gaan allebei anders met de situatie om en irriteren ons aan elkaar. Heel fijn! Conclusie: de eerste paar dagen thuis zijn te vergelijken met een klein rampzalig liefdesdrama. Maar na een paar dagen komt dat moment dat we allebei weer aan het werk zijn en we ons normale leventje oppakken.

Voor hoever je dit dan ook een normaal leventje kunt noemen. Onze levens zijn zo verschillend. Allebei werken we fulltime. Ik 5 dagen per week en 38 uur. Hij 6 dagen per week en gemiddeld 60 uur. Naast mijn werk sport ik veel en doe ik af en toe wat leuks met mijn vriendinnen. Naast zijn werk slaapt hij, drinkt hij koffie in het café en zit hij op Facebook. Want ja, Facebook dat is tha bomb in Tunesië. Hoe meer vrienden je op Facebook hebt hoe meer aanzien je hebt. Foto’s van jezelf maken moet meerdere keren per dag. Je plaatst ze natuurlijk ook op Facebook. En hoe meer vrouwelijk schoon erop reageert, hoe meer man je je voelt. Ik zal er nooit aan wennen. Ik met me 147 vrienden. En hij met zijn 3000 vooral vrouwelijke vrienden die zijn selfies enorm waarderen. Ja ik geef het eerlijk toe: IK BEN JALOERS! Erg handig als er zo ongeveer 1500 kilometer afstand tussen ons in zit.

Maar goed. In september heb ik Wassim de basis inburgeringscursus Nederlands (www.naarnederland.nl) meegenomen. Dus naast zijn werk probeert hij ook nog zoveel mogelijk Nederlands te leren. Hij zit nu op het niveau tellen tot 10 en iets met woorden wat lijkt op licht, koffie, arm en knie. Best wel hilarisch. Zijn we aan het skypen begint hij in één keer te tellen! Wat een mafkees! Wassim denkt dat hij aan het einde van dit jaar al een heel eind is met de cursus en ik hoop echt dat dit waar is!

De vorige keer heb ik al geschreven dat ik in januari terug wilde. Een weekje gezelligheid samen en hard studeren leek mij wel een goed plan. Ook omdat ik de laatste keer gemerkt hebt dat ik na drie maanden toch echt wel weer toe ben aan wat quality time samen. Ik had goedkope tickets gevonden via Keulen naar Tunis via http://www.germanwings.nl maar helaas! Het grote vriendelijke baasmonster wil nu nog niet zeggen of Wassim vrij kan krijgen van januari. Dus niet boeken en afwachten maar. Misschien blijf ik ook wel gewoon in Nederland wachten tot het moment is gekomen dat Wassim naar Nederland komt. Want hoe leuk de dagen samen ook zijn. Zodra ik weer thuis ben is het echt heel heel ver.

English translation

You know what the biggest problem is with a distance relationship? Sometimes you don’t know if they miss you or that they just forgot you. Not that you have to be the whole day together. But sometimes it is so near by but at the same moment so far away. 13 October 2014. Already six week ago. So near by and also very far away.

The first days that I’m back home always feel like I’m lovesick. Lonely, unhappy, and lost in my own normal life. Just a little bit, very much lost. Everything I want to do during these days is Skype. But that is where the trouble starts.

I want to see Wassim when I miss him and he does the opposit. He goes out to spend time with his friends when he misses me. We both deal in a different way with the situation and irritate each other. Very nice! Conclusion: you can compare the first days back at home with a little, horrible love drama. But after a few days there is that moment that we both go back to work and try to live our normal lifes again.

As far as you can describe this as a normal life. Our lifes are so different. We work both fulltime. Me every week 5 days and 38 hours. He every week 6 days and about 60 hours. After work I sport a lot and every now and then I spend time with my friends. Wassim sleeps after work, drinks coffee at a café or he spends time in Facebook. Because yes, Facebook is tha bomb in Tunesia. The more friends you have in Facebook the more important you are. You have to make more than one picture of yourself every day. Of course you have to post the pictures in Facebook. And the more girls like your picture in Facebook the more you feel like a real man. I will never get used to this. Me with my 147 friends in Facebook. And he with his 3000, especially girly friends who like his selfies very much. I admit it: I’M JEALOUS. Very handy when there is about 1500 kilometer between us.

But ok. In September I did give Wassim the basic course Dutch (www.naarnederland.nl). After his work he tries to study as much Dutch as possible. He is now on the level count till 10 and something that looks like light, coffee, arm, and knee. Pretty hilarious. When we are talking in Skype he starts counting. What an idiot! Wassim thinks that can do a lot of this study before the end of the year and I really hope that this is true.

The last time I did wrote that I wanted to go back in January. For me it seems like a good idea to have a study, fun week together. Also because I noticed the last time that I started to need the quality time together after three months. I found cheap tickets via Kolnn-Bonn to Tunis (www.germanwings.nl) but sadly this was not possible. The giant, friendly bossmonster does not want to give permission now for the free days in January. So booking is not possible and we have to wait. And maybe I just wait in Holland till next year. Because as nice as the days together are. When I’m at home it is really far away.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s