Nieuwsloos nieuws.. (with English translation)

Bestaat er ook zoiets als sprakeloos maar dan in schriftelijke vorm? Op papier? Zoiets als woordenloos maar dan met woorden? Of nieuwsloos nieuws? Die status heb ik nu namelijk even. Ik heb weinig nieuws te melden en ben vooral aan het klagen. Dus bereid je maar voor..

Het wachten duurt lang. Heel lang. En de afstand werkt niet mee. De afgelopen weken waren alles behalve gezellig. Ik ben de afstand gewoon zat. Het praat niet lekker, het kibbelt niet lekker, het ruziet niet lekker, het date niet lekker en ga zo maar door. Ik mis de knuffels, het samen slapen en het elkaar even vasthouden. Die simpele dingen die in een normaal relatie zo vanzelfsprekend zijn. Die afstand doet gewoon niets goed. Die afstand is een monster!

Na de dienstplicht kwam het moment dat we 1,5 jaar samen waren. Hartstikke leuk en bijzonder maar door die afstand is het niet echt mogelijk om er een speciaal moment van te maken. We zijn allebei ook enorm goed in het verpesten van speciale momenten omdat we het gewoon echt niet leuk vinden om deze op Facetime te vieren. Dus het was meer zo’n moment van we zijn al zo ver gekomen en we hebben nog een hele weg te gaan. Hiep, hiep hoera en verder.

Dan nog Valentijnsdag waar ik een gruwelijke hekel aan heb. Relatie of niet. Ik vind het gewoon een stomme, commerciële dag maar stiekem hoop ik altijd wel op een kaartje. Ook dit jaar mocht het weer niet zo wezen. Alhoewel ik moet bekennen dat ik een heel lief kaartje gekregen heb van mijn lieve vriendinnetje die op dit moment stage loopt in Zuid-Afrika. Ik heb natuurlijk nog wel even naar de All you need is love Valentijn aflevering gekeken. Maar daar werd ik ook niet vrolijker van. Best wel frustrerend om te zien dat Robert ten Brink een aantal stelletjes herenigde. En hij sloeg mij alweer over. Vervelend zeg..

En dan als laatste nog 16 februari. De dag dat Wassim eigenlijk naar de ambassade zou moeten om zijn visum aan te vragen. En dat zou betekenen dat, als alles goed zou gaan, ik hem 4 weken later op 21 maart eindelijk in Nederland zou zien. Nu betekende het dat ik nog 2 maanden zou moeten wachten. 17 maart is de nieuwe afspraak op de ambassade. En dan moeten we nog maar zien of de visum wordt toegekend. Gewoon stom, frustrerend en irritant dat lange wachten en al dat papierwerk. Bah!

Ik heb erover gedacht om nog even een paar dagen naar Tunesië te gaan. Gewoon om even samen te zijn. Maar dat wordt hem ook niet omdat Wassim geen vrije dagen meer heeft en elke dag tot laat werkt. Dat geld kunnen we beter sparen voor de tijd samen in Nederland. Dat frustreert en irriteert me ook. Dat stomme werk met die stomme baas. Heb echt even het gevoel dat alles stil staat en niks lukt. Stom!

Bij Wassim gaat ook alles lekker. Afgelopen week is hij zijn portemonnee met identiteitskaart en rijbewijs verloren toen hij aan het werk was. En heel toevallig had niemand de portemonnee gevonden. Heel fijn! Hij heeft aangifte gedaan bij de politie en moet natuurlijk alles opnieuw aanvragen. Lees: heel veel papieren en pasfoto’s. Het scheelt dat hij het leuk vindt om op de foto te gaan. Niet grappig Debbie!

Ooh ja en het opzeggen van zijn werk gaat ook niet zoals we hier in Nederland gewend zijn. Zijn baas zegt gewoon dat hij zijn werk niet kan opzeggen omdat hij een vast contract heeft. En dat als hij echt wil stoppen dat hij dan zijn loon van de afgelopen 5 jaar moet terugbetalen. Die is gek zul je denken. Dat dacht ik in ieder geval wel! Ben erg benieuwd hoe dit gaat aflopen. Want hij moet als werkloze een visum aanvragen omdat zijn baas hem natuurlijk geen toestemming geeft om 3 maanden naar Nederland te gaan. Machtig mannetje hè die baas in Tunesië.

Ergens diep van binnen ben ik gewoon heel benieuwd of het Wassim wel lukt om zijn werk op te zeggen en of hij de visum wel gaat aanvragen. Het is zo’n grote stap voor hem. En het feit dat ik de ticket al geboekt heb maakt de druk nog groter voor hem. Ik merk aan hem dat hij bang is om de keuzes te maken die gemaakt moeten worden. Aan de andere kant blijft hij zeggen dat alles goed komt en dat hij op 21 april in het vliegtuig naar Nederland zal zitten.

Misschien viel het toch nog wel mee met het sprakeloos, woordeloos met woorden of nieuwsloos nieuws in de zin van ik heb weinig nieuws te melden maar des te meer om over te klagen en na te denken. Het lucht in ieder geval wel op! Wordt vervolgd..

P.S. Ik heb afgelopen week het pakket dat ik naar Wassim heb verstuurd voor zijn verjaardag terug gekregen. Het is onderweg geweest van 17 november 2014 tot 25 februari 2015. Helemaal compleet inclusief stempels van de Tunesische douane en een sticker: geen reclame, retour, kreeg ik het terug. En bedankt hé! Dat kado kan ik hem dus gewoon in december met zijn verjaardag opnieuw geven..

English translation:

Is there a word that describes speechless in a written form? On paper? Like wordless with words? Or news without news? That is my state right now. I have nothing new to share and most of all I’m complaining, so be prepared..

The waiting takes long. Very long. And the distance is not cooperating. The past weeks were anything but cosy. I’m just sick of the distance. It talks like shit, it argues like shit, it fights like shit, it dates like shit and so on. I miss the hugs, the sleeping together, and the holding each other. The simple things that are so normal in a relationship without distance. The distance just does not do anything good. The distance is a monster!

After the military service we were 1,5 year together. Very nice and special but due to the distance it is not really possible to have a special moment together. Next to that we are both very good in ruining special moments because we don’t enjoy celebrating special moments in Facetime. So it was more like we have come so far and we have a long way to go. Hip, hip hooray and continue.

And than we have Valentinesday which I seriously hate with all my heart. I just think it is a stupid, commercial day, but secretly every year again, I hope for a card. But this year again I did not get one. Although I have to confess that I did get a very sweet card from my dear friend who is doing an internship in South Africa at the moment. And of course I did watch the All you need is love Valentine episode. But that could not cheer me up either. Pretty frustrating to see that Robert ten Brink reunited a few couples. And again he passed me. Too bad..

At last we had February 16th. The day that Wassim should go to the Dutch embassy to apply for his visa. And that would mean that, if everything went well, I would see him 4 weeks later on March 21st in Holland. Now it meant that I had to wait another 2 months. March 17th is the new appointment at the Dutch embassy. And than we have to see if the visa will be granted. Just stupid, frustrating, and irritating this long waiting and all the paperwork. Bah!

I thought about going to Tunisia for a few days. Just to be together and have a little bit quality time. But that is not working either because Wassim does not have any free days left. And he is working till late every night. So it is a better idea to save that money for our time together in Holland. This frustrates and irritates me too. This stupid work with this stupid boss. I seriously have the feeling that everything is on hold and that nothing is possible at this moment. Stupid!

Wassim is doing very good to. Last week he lost his wallet with his identity card and driving licence when he was working. And of course nobody did find his wallet. Very nice! He did  reported the lost of his wallet at the police and has to apply both cards again. Read: a lot of paperwork and passport photo’s. It helps that he likes to do pictures. Not funny Debbie!

Ooh and stopping with work is nothing like we are used to in Holland. His boss just told him that it is not possible to stop with his work because he has a permanent contract. And that when he really wants to stop with his work he has to pay back 5 year salary. What an idiot right? At least that was what I was thinking. I’m very curious about how this will end. Because Wassim has to apply for his visa unemployed because his boss will never give him permission to go to Holland for 3 months. Powerful man right, this boss in Tunisia. 

Somewhere deep inside I’m just very curious if Wassim will make it work to stop with his work and if he will apply for the visa. It is such a big step for him. I can see that he is scared about making the choices he has to make. And the fact that I already booked his ticket increases the pressure. On the other side he keeps saying that everything will work out and that he will be in the plane to Holland April 21th. 

Maybe it was not that speachless, wordless with words or news without news, like I have not much too share but a lot to complain and think about at all. It clears my mind though! To be continued..

P.S. Last week I did get Wassim’s birthday present retour. I send it to Tunisia November 17th and it came retour February 25th 2015. Complete, with stamps of the Tunesian cumstoms and a sticker: no advertisement, retour. Thank you very much. I can give him the present this year on this birthday in December though.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s