Help mijn vriend doet aan de Ramadan!

grenzeloos verliefd

Het is alweer een tijdje geleden dat ik over “ons” heb geschreven. Dus bij deze even een update. Zoals al eerder is voorgekomen is het weer een beetje zo’n fase van nieuwsloos nieuws. Ik had het idee om begin juni een weekje naar Tunesië te gaan omdat 20 maart 2015, de dag dat ik de laatste keer terugvloog naar Nederland, alweer best wel lang geleden was. Om precies te zijn alweer 13 weken zelfs. Time flies ook als je niet echt samen bent. Maar helaas, Wassim kon geen vrij krijgen begin juni. Jammer de bammer! Nieuw plan de campagne. Geen probleem, dat zijn we wel gewend. En ik ben mega flexibel en helemaal niet ongeduldig. NOT!

Omdat begin juni geen optie was kregen we ook te maken met de Ramadan want die is afgelopen donderdag begonnen. Voor het geval jullie het nog niet wisten, ja mijn vriend is moslim. En ja hij doet aan de Ramadan. Nee ik hoef later geen hoofddoekje te dragen. Varkensvlees eet ik sowieso al niet dus dat is ook geen probleem. Ik hoef ook niet naar hem te luisteren want hij is niet de baas. En hij hoeft ook niet naar mij te luisteren want ik ben ook niet de baas. Soms misschien wel jammer! Met een beetje meer luisteren naar mij, degene die (bijna) alles weet over hoe we dit project “Samen leven in Nederland” het beste aan kunnen pakken, ging dit hele gedoe misschien iets sneller maar goed. Het is zoals het is. Omdat ik niet aan de Ramadan meedoe vond ik het geen optie om tijdens de Ramadan naar Tunesïe te gaan.

Maar hoe gaat dat dan de Ramadan? Nou laat ik vooral eerlijk zijn en zeggen dat ik het ook niet precies weet. Ik heb geprobeerd me een beetje in de Ramadan en het moslim geloof te verdiepen maar het is niet mijn geloof. Ik vind dat ik vooral moet weten hoe ik Wassim en zijn familie kan respecteren wat betreft hun geloof en tradities. Maar het is absoluut niet de bedoeling dat zijn geloof mijn geloof wordt. Of andersom. Ik ben katholiek en ondanks dat ik niet actief ben met het uitvoeren van mijn geloof wil ik Wassim mijn geloof niet opdringen. Behalve dan de vrije dagen in Nederland die een beetje geloof gerelateerd zijn. Maar iedereen in Nederland is toch blij met deze vrije dagen, geloof of niet. En natuurlijk moet hij wel een beetje weten wat Kerstmis inhoudt, want hij heeft natuurlijk wel een relatie met een lief, klein, schattig kerstkindje. Kerst is daardoor mijn meest niet favoriete feest maar dat is een ander verhaal.

Vorig jaar tijdens de Ramadan kwam ik erachter dat Wass in deze periode niet altijd heel gezellig was. Kortaf, snel geirriteerd en moe. Ook wel logisch omdat de Ramadan een heftige maand is. In deze periode van ongeveer 4 weken leeft de gemiddelde moslim volgens mij als volgt:

  • Niet eten en drinken tussen zonsopkomst en zonsondergang;
  • Hetzelfde geldt voor roken;
  • Geen discussies of ruzies en proberen niet te zondigen;
  • Niet vloeken, liegen en slecht praten over anderen;
  • Zo min mogelijk tijd besteden aan overbodige activiteiten zoals bellen, internetten, televisiekijken en gamen;
  • Niet naar muziek luisteren;
  • Je verdiepen in je geloof en het geloof actief uitvoeren;
  • Minder bedeelden helpen en geld geven aan goede doelen.

Zoals ik al eerder aangaf weet ik niet of mijn beeld van de Ramadan helemaal correct is. Dit is wat ik heb begrepen van Wassim en wat ik op internet heb gevonden. Ik weet ook niet of Wassim zich aan al deze punten houdt of dat hij erop een andere manier mee omgaat. Er is namelijk volgens mij best wel een verschil tussen de traditionele moslims en de “nieuwe generatie”. Op Twitter volg ik ook een aantal mensen die uitleg geven over de Ramadan en daaruit blijkt dat het vooral gaat om het reinigen van je ziel en je lichaam. Zorgen dat je zonden vergeven worden. Niet heel slecht lijkt mij. Alleen zou het mooier zijn als we in de hele wereld zo min mogelijk dingen zouden doen waar we vergiffenis voor nodig zouden moeten hebben. Maar goed. Dat is niet alleen op de moslims van toepassing maar op ons allemaal.

Voor Wassim en mij is het dus een iets andere maand dan normaal. Hij werkt gewoon maar dan meestal van 09:00 tot ongeveer 17:00 En tussen 19:00 en 20:00 Tunesische tijd gaat de zon onder. Dan gaat hij eten met familie of vrienden en daarna gaat hij koffie drinken in het café. Daarna slapen en als ik het goed heb wordt hij dan rond 04:00 ‘s ochtends wakker gemaakt om opnieuw te eten voordat rond 05:00 ‘s ochtends de zon opkomt. Dan gaat hij nog even slapen tot om 08:00 de wekker gaat. Heftig toch?

Ik bel Wassim zo min mogelijk ‘s avonds omdat ik geen stoorzender wil zijn tijdens de Ramadan. Hij belt mij maar. Of niet. Dit klinkt heel makkelijk maar dat is het niet altijd omdat ik toch elke avond wel een beetje zit te wachten op een teken van leven. En op een beetje aandacht in de zin van ik denk wel aan je, ik mis jou ook en ik vergeet je niet. En als ik die aandacht dan niet krijg word ik wel lichtelijk een beetje, heel erg gefrusteerd en geirriteerd. Hoezo, ik ben geen stalker of claimerige vriendin! Ik weet het, het is niet goed te praten. Maar hoe zou jij je voelen als je vriend/vriendin ver weg zat en je niets van hem zou horen voordat je ging slapen. Neem van mij aan dat maakt je (een beetje) onrustig. Maar het went ook wel, heel heel heel langzaam. Als we uiteindelijk samenwonen in Nederland ben ik er denk ik wel helemaal aan gewend.

Ook voor mij heeft de Ramadan dus wel een klein beetje een positieve invloed. Ik leer mijn geduld te bewaren en niet te zeuren en te drammen (lees: of de baas te spelen). Ja ja, zelfkennis op dit gebied is aanwezig en ik ben in ontwikkeling. Net zoals we allemaal altijd in ontwikkeling zijn toch? Wat ik toch wel bijzonder vind is dat we van elk geloof wel dingen mee kunnen pikken of leren en dat elk geloof naast grote verschillen ook wel overlap heeft. Jammer dat we ons vaak alleen maar op de (negatieve) grote verschillen focussen.

Het is de bedoeling dat ik na de Ramadan eind juli een week naar Tunesië ga. Wassim is bezig om vrij te vragen. Dus zeker is het nog niet. Fingers crossed! En hij gaat ook nog een keer met zijn ouders praten of ik toch niet bij hem thuis mag zijn in die week. We zijn nu bijna 2 jaar samen en hebben volgens mij wel serieuze toekomstplannen. Dan zou het wel fijn zijn dat we ook van hun kant een beetje medewerking en begrip zouden kunnen krijgen. Maar goed daar komt het geloof weer om de hoek kijken. Samen met de tradities. Waarvan ik net zeg dat ik beiden wil respecteren. Mijn eeuwige tweestrijd in dit avontuur.

Het zou gewoon zo fijn zijn als ik het gevoel zou hebben dat zijn familie achter ons staat net zoals mijn familie dat doet. Maar ik kan me ook voorstellen dat het voor hun iets anders is. Ik ga niet emigreren en Wass wel als alles goed gaat. Ik denk dat mijn ouders zich ook wel iets beroerder hadden gevoeld als ik degene was die zou gaan emigreren. En het is ook gewoon zo dat ik de hotels een beetje zat ben. Ik wil onderdeel uitmaken van het leven van Wassim en zijn familie als ik in Tunesië ben. Ik wil alles en iedereen leren kennen daar en ik wil dat Tunesië nog meer mijn tweede thuis wordt. Ik wil me geen toerist meer voelen.

Ooh en voor iedereen die deze blog leest. Heb je collega’s of vrienden die op dit moment aan de Ramadan meedoen. Probeer dan een beetje begrip te hebben voor hun in deze tijd. Met een beetje begrip en verdraagzaamheid kunnen wij deze periode voor hun een stukje makkelijker maken! Dus denk even na wie er bij je in de buurt zit als je dat lekkere broodje wilt gaan opeten in je lunchpauze.

Dat was dat. Wordt vervolgd!

Advertisements

One thought on “Help mijn vriend doet aan de Ramadan!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s