De Pfeiffer rollercoaster op volle toeren..

Afgelopen week zat ik in een achtbaan. Daar waar gezegd wordt dat je met de ziekte van Pfeiffer rust moet nemen als je moe bent, probeerde ik het op een andere manier. De Debski manier: half-half. Ik heb 2 weken halve dagen gewerkt wat best aardig ging. Maar ik ging daarna ook naar Schalke-Twente. Omdat het al zolang afgesproken was en omdat ik er heel veel zin aan had. En omdat ik de dag van tevoren de hele dag gerust had ter voorbereiding. En omdat ik de dag erna vrij had genomen om bij te komen. Maar zo werkt het niet. En, en, en was teveel en! Er zat niets anders op dan slapen en bijkomen. Natuurlijk in Hotel Mama want alleen is ook maar alleen. Het beste gezelschap van de lieve hondjes. En de zon niet te vergeten natuurlijk. Vitamines erbij om de weerstand te verhogen. Succes gegarandeerd!

Maar het nadeel van al dit slapen en bijkomen is dat mijn gedachten op volle toeren gaan draaien. Dat doen ze normaal ook al door het hele lief woont in het buitenland gedoe. Maar nu werd het nog even ietsjes erger. Naast het vele slapen (minimaal 10 uur per dag en dan nog een middagdutje) heb ik (te)veel nagedacht over alle keuzes die ik maak, heb gemaakt, moet maken en misschien nog wil maken. Leuk en niet leuk tegelijk. En ook weer heel vermoeiend, alsof de Pfeiffer nog niet vermoeiend genoeg is.

Zolang als ik me kan herinneren maak ik al keuzes. Op de basisschool waren het nog onschuldige keuzes zoals met wie ga ik spelen en wat voor kleren trek ik aan. Maar op de middelbare school werd het al ingewikkelder. Waar voor mij bepaald werd dat ik MAVO/HAVO kon doen moest ik zelf kiezen welke richting ik op wilde. Want ik wist toch zeker wel wat ik later wilde worden? Nou niet dus. Daarna de keuze welke opleiding ga ik volgen na de HAVO? MBO Paardenhouderij dat leek me wel wat! Iets met managementvaardigheden op doen en paarden knuffelen. Niet echt een goede keuze maar daar kwam ik gelukkig na een jaar al achter. Toen volgde een periode van werken in een speelgoedwinkel en één dag in de week naar school om de MBO opleiding ondernemer/manager detailhandel te volgen. Ik heb het papiertje eerste verkoopster gehaald, mijn ex-vriend op deze school leren kennen en toen zag ik het licht.

Na de HAVO en 2 niet afgemaakte MBO opleidingen werd het dan eindelijk tijd om naar het HBO te gaan. Management, Economie en Recht. Dat waren 4 geweldige jaren. Zodra ik klaar was had ik direct al een baan. Ik had nog Communicatiewetenschappen of Bedrijfskunde willen studeren maar mijn ex-vriend vond dat een dom idee. Het was tijd om geld te verdienen. En op dat moment liet ik me door hem overtuigen en ging ik aan de slag op een notariskantoor. Een goede en slechte keuze tegelijk.

Na 1,5 jaar kwam ik erachter dat ik weinig tot geen doorgroeimogelijkheden had binnen dit kantoor en ging ik verder naar mijn huidige werkgever. Goede keuze met meer dan genoeg mogelijkheden om me te ontwikkelen. Ik als ambitieuze starter zat eindelijk op mijn plek! Na een jaar solliciteerde ik intern op een nieuwe functie en ik werd aangenomen. Alweer een goede keuze. Mijn vriend werd in periode mijn ex-vriend. Achteraf gezien had ik dat veel eerder moeten doen. Maar goed, de goede en slechte keuzes moeten elkaar denk ik een beetje in evenwicht houden. Ik besloot alsnog Communicatiewetenschappen te gaan studeren en dat was tot nu toe mijn beste keus ooit. Toen kwam mijn interesse voor management en communicatie samen en werd ik helemaal blij! In deze tijd heb ik een jaar samen met een vriendin in een soort van anti-kraakpand gewoond, ben ik wezen stappen tot in het oneindige en heb ik uiteindelijk mijn eigen appartement gekocht. Ondertussen leerde ik ook mijn huidige lief kennen, heb ik een mini burn-out gehad omdat ook ik niet altijd alles tegelijk kan en ben ik even werkloos geweest. Dit stukje zou ik zo weer overdoen. Wat een geweldige tijd met leerzame pieken en dalen was dat!

En nu ben ik alweer iets meer dan een jaar afgestudeerd. 10 juli 2014 kreeg ik mijn papiertje! De tijd vliegt en ik heb voor mijn gevoel geen moeilijke keuzes meer hoeven maken. Er is rust. Tenminste er zou rust moeten zijn. Want ik heb (bijna) alles voor elkaar. Leuke baan, leuk appartement en een leuke vriend. Maar ik word altijd een beetje onrustig van rust. Dan ga ik nadenken. Wil ik deze baan voor de rest van mijn leven? Wat wil ik worden als ik later groot ben? Wil ik hier blijven wonen? Of wil ik terug naar mijn geboortedorp? Wil ik wel een koophuis? Wil ik wel in Nederland wonen? Belemmert een vast contract me niet bij wat ik stiekem echt wil? Wat wil ik dan echt? Moet ik die lange reis toch gaan maken? Ben ik nog maar 31 of al 31? Wat maakt mij echt gelukkig? Ben ik wel vrij om te doen en laten wat ik echt wil? Doe ik wel echt wat ik wil? Of doe ik het zoals ik het doe omdat iedereen het zo doet? Is het wachten op mijn lief nog wel de moeite waard? En ga zo maar door.

Genoeg om over na te denken dus. Ik besef me zeker wel dat ik in een luxe situatie zit met veel van deze gedachtes. Je zou ook kunnen denken dat ik alles voor elkaar heb en nog meer wil en niet zo verwend of veeleisend moet zijn. Dat het tijd wordt om tevreden te zijn. Dat kan. In het maatschappelijke standaardplaatje heb ik alles, behalve de liefde, goed voor elkaar. Maar misschien ben ik wel niet zo standaard. Nou misschien, ik weet wel zeker van niet. Sorry but no sorry!

Kern van dit verhaal? Keuzes maken begint al zo vroeg. En het gaat voor altijd door. Je weet vooraf bijna nooit of je een goede of slechte keuze maakt. Maar ik ben ervan overtuigd dat je door je hart te volgen met af en toe een beetje verstand daar komt waar je wilt zijn. Maak je de keuzes teveel op basis van je verstand en luister je niet naar je gevoel dan vergeet je misschien wel te genieten in je leven. Het is een feit dat je leert door te doen en dat je dus leert van de keuzes die je maakt. En als je een keuze gemaakt hebt vind je of je rust of je maakt een nieuwe keuze om alsnog de rust te vinden. En dat goede of slechte gevoel dat je krijgt als je keuzes maakt, dat is het teken dat je leeft! Dus ga ervoor! Doe wat je wilt en durf keuzes te maken. Laat niets of niemand je tegenhouden. Maak je eigen keuzes en word wie je wilt zijn! Want uiteindelijk ben jij het die als je later groot bent terugkijkt op je eigen leven, op jouw ritje in de rollercoaster. Met een blij gevoel en een tevreden glimlach of een gevoel van spijt van de keuzes die je toen niet hebt gemaakt maar wel had moeten maken. Wat kies jij?

XXX

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s