Zon, zee en bounty strand..

Mijn eerste week in Thailand is alweer voorbij en time flies when you’re having fun. Het klopt echt! Al vliegt mijn tijd tot nu toe op een goede manier voorbij. Niet te snel en niet te langzaam. Optimaal genieten is het gevolg. Nadat we om 06:00 uur hadden hardgelopen namen we om 08:00 uur de bus van Khao Sok naar Koh Lanta. Mijn derde slaapplek in een week tijd. Om 13:30 uur kwamen Marit en ik na een ritje met de bus en tochtje met de boot aan op Koh Lanta. We vonden Paulie’s House, een hostel met airco aan Long Beach voor 300 Baht (€ 9,00) per nacht per bed. En niet geheel onbelangrijk, maar vijf minuten van het strand.

Al vrij snel kwamen Marit en ik aan de praat met een Finse kerel en een Franse chick. We hebben met zijn vieren gegeten en zijn daarna gezellig gaan chillen op het strand. Ik had een pizza gegeten onder het motto “Thai food no good for me” maar die pizza hielp ook niet mee. Een uurtje of twee later werd ik dan ook echt ziek en hing ik boven en zat ik op de toilet. Sorry voor de mensen die in plaatjes denken.. Dit ritueel ging anderhalve dag door en was niet bepaald prettig. Ik heb een hele dag in bed gelegen en baalde als een stekker. Thailand is zooooo mooi en dan lig ik daar in bed ziek te zijn! Maar eten is en blijft een dingetje voor mij. Binnen en buiten Nederland. Het is zoals het is.

Marit zorgde gelukkig heel goed voor mij maar ging ook lekker haar eigen gang. Ideaal dat backpacken. Je vermaakt je altijd wel met iemand. Toen ik me zo slecht voelde besefte ik mij wel welke mensen ik het meest miste. Mijn lieve mama die mijn traantjes op FaceTime mocht zien en mijn lieve papa die ik belde toen ik me weer beter voelde. En natuurlijk mijn lief. Goh wat wou ik hem graag bellen maar ik heb me vermand en me aan de vier weken geen contact gehouden.

De volgende dag voelde ik me alweer een beetje beter. Zo slap als een vaatdoek maar het eten bleef tenminste weer binnen. Ik denk dat dit mijn wake up call was: Debski je komt om te relaxen en niet om te vliegen. Je moet naar jezelf luisteren en goed voor jezelf zorgen. Vanaf dat moment ging het knopje om en ging ik nog meer genieten dan ik al deed. De eigenaar van het hostel had ervaring met een eigenwijze glutenvrije ex en zorgen voor een glutenvrij havermout ontbijtje. Zij at ook af en toe pizza terwijl ze glutenvrij leefde en ik geef toe dat het misschien ook niet zo verstandig was. Maar de pizza was wel heel erg lekker hoor! In tegenstelling tot het Thaise eten, vooral de rijst, wat ik helemaal niet kon verdragen. Ik heb nadat ik ziek was bijna elke dag een bananenshake gedronken, 2 bananen, beetje ijs en water en klaar is de shake voor 40 Baht (€ 1,00). Gezond, vullend en lekker! Al snel was mijn eetpatroon een soort van in balans met shakes, springrols en patat.

‘s Middags hebben Marit en ik een stukje gewandeld en nieuwe slaapplek gezocht en gevonden voor de volgende dagen. Slaapplek vier was een bungalow voor 265 Baht (€ 8,00) per nacht per persoon 2 minuten van Khlong Kong beach. Een upgrade voor minder money. En nog steeds op Koh Lanta, want daar is het mooi en relaxed. Ooooh en dit keer 2 minuten vanaf het strand en één minuut vanaf de reggae bar van Bob. Je weet wel, van Bob Marley. Heerlijk hoor!

Tot en met 12 januari hebben we genoten van dit heerlijke eiland. Met lieve en leuke mensen om ons heen en ook nog eens goed eten. Ik ben niet meer ziek geweest en ben verslaafd geraakt aan de springrolls van de Three Sisters. Ik ga Thailand en Koh Lanta missen! Ik vergeet bijna te vertellen dat we nog leuke dingen gedaan hebben ook. De 4 islands tour voor 700 Baht (€ 21,00) inclusief lunch met als hoogtepunt Koh Kradan. Wat een bounty eiland was dat! En een Thaise massage waar ik verder niets over ga vertellen. Behalve dan dat ik een uur met uitzicht op zee gemasseerd werd. Met cocosolie en voor maar 300 Baht (€ 9,00). Echt heel vervelend dit leven. Maar dat kunnen jullie je vast wel voorstellen.

Na twee weken reizen ben ik heerlijk tot rust gekomen. Ik mis Nederland en alles wat daar bij hoort nog helemaal niet. Ik kan niet zeggen dat het leven hier beter is, maar anders is het in ieder geval. De mensen zijn vriendelijker en relaxter en socialer en verdraagzamer. Het leven vindt veel meer buiten en met elkaar plaats. De mensen die ik ontmoet en spreek hebben bijna allemaal een mooie en bijzondere gedachtegang en zijn niet standaard of gemiddeld. Zij hechten geen waarde aan huisje-boompje-beestje, geld en werk. Zij willen niet zijn zoals de maatschappij van hun verwacht en doen wat hun gelukkig maakt. Gelukkig, één van de meest bijzondere woorden die ik ken en dat voor bijna iedereen een andere betekenis heeft. Nadenken doe ik ook nog niet al teveel. Behalve dan over wat mij gelukkig maakt. Ik heb besloten dat ik alle 32 vragen die ik in één van mijn eerdere blogs heb geschreven ga proberen te beantwoorden in het vliegtuig terug. En er zullen vast vragen zijn die ik niet kan of wil beantwoorden maar dat mag de pret niet drukken toch?

Ik merk wel dat ik echt heel rustig ben op reis. Het zal ook zeker aan Marit liggen want dat is echt een perfect reisgenootje! Soms praten we, soms zwijgen we, soms slapen we, soms lachen we, soms huilen we en soms laten we elkaar even alleen. Het gaat helemaal vanzelf. Echt fijn! Wat ik ook weet is dat de rust die ik nu voel ook de rust is die ik voel als ik samen met Wass ben. Dat gevoel van thuis zijn zonder echt thuis te zijn. In de bus van Koh Lanta richting Maleisië ging ik door mijn fotoalbum heen en toen liepen de tranen in één keer over mijn wangen. Foto’s van mij en mijn lief en Tunesië maakt toch wel veel los. Dit alles versterkt mij in mijn gevoel dat ik nog niet moet opgeven en dat Nederland misschien wel niet mijn thuis is nu. Mijn lief is mijn thuis en er is dan ook maar één ding dat ik wil en dat is samen zijn met hem. In Nederland of ergens anders. Hoe en wat weet ik nu nog niet maar opgeven is geen optie.

Tot zover week 2 aan gedachten, woorden en foto’s. Het is tijd voor Maleisië..

Advertisements

One thought on “Zon, zee en bounty strand..

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s