Time to say goodbye..

Na twee weken Thailand was het tijd om naar Langkawi te gaan. Nieuw land, nieuwe mensen, nieuwe gewoontes. Ik wist niet wat ik moest verwachten en Marit ook niet. En het was bijzonder. Maleisië of in ieder geval Langkawi is veel moderner dan Thailand en ook nog eens veel drukker. Geen tuktuks meer maar weer gewone taxi’s of gezegd teksi’s en een beter ontwikkelde infrastructuur. Ik had echt even tijd nodig om me te settelen en te wennen aan het leven in Maleisië.

We hadden een women-only hostel voor 3 nachten voor 90 MR (€ 18,00) per persoon op 2 minuten lopen vanaf het strand. Ideaal! Het strand is wel totaal anders dan het hippie strand van Koh Lanta. Jetski’s en bananenboten in het water en auto’s en scooters die over het strand rijden. Het hostel bevond zich in de buurt Pantai Melang met heel veel cafeetjes en winkeltjes. Voor de mensen die het niet weten, Maleisië is een moslimland en dus heb ik maar even een lange broek gekocht zodat ik me ‘s avonds een beetje kon bedekken tijdens het eten. Verder wordt er hier gewoon volop gesjanst en geouwehoerd maar dat komt natuurlijk vooral ook omdat Marit zo’n bijzondere blonde aantrekkingskracht heeft. Maleisië is een modern moslimland met een verscheidenheid aan culturen: Maleisiërs, Chinezen Indiase mensen en ga zo maar door leven samen in dit mooie land. De verschillende culturen lopen in elkaar over en ik heb niets anders dan respect en verdraagzaamheid naar elkaar gevoeld.

Tijdens onze tweede avond zaten we van de zonsondergang te genieten en kwamen we in gesprek met Am’r, een PhD student uit Jordanië. Samen met hem hebben we bij een Indiaas restaurant gegeten en gepraat over de verschillen tussen moslims en westerlingen en het hele vluchtelingen gebeuren in de wereld. Super leuk en interessant! Ik merk dat mijn interesse in verschillende culturen en mensen echt heel groot is. Vooral ook op een eiland als Langkawi waar westerse toeristen zich zeer westers gedragen en in hun string op het strand liggen naast moslimvrouwen die zich compleet bedekken, ook als ze gaan zwemmen. Ik heb me meerdere keren afgevraagd wat in zo’n situatie dan “goed”, “fout” of gewenst is. Ik ben en blijf van mening dat iedereen de vrijheid moet hebben om te geloven wat hij of zij wil. Ook vind ik dat iedereen zelf mag weten welke kleding hij of zij draagt. Aan de andere kant probeer ik zelf altijd wel een beetje rekening te houden met mijn kleding in bijvoorbeeld Tunesië of nu in Maleisië. Wat wel opvallend was is dat er meerdere verzoekjes kwamen van Arabische vrouwen die met de lange, blonde Marit op de foto wilden. We worden wat dat betreft hier volgens mij wel geaccepteerd om wie wij zijn. En dat is denk ik waar het om draait. Accepteren en geaccepteerd worden, respecteren en gerespecteerd worden. Daar hoef je volgens mij niet hetzelfde voor te geloven.

Onder het motto: wij zijn Nederlanders en wij houden van fietsen hebben we de volgende dag twee mountainbikes gehuurd voor in totaal 20 MR (€ 4,00) en zijn we richting de Sky Cab gefietst. Een ritje van 17,5 kilometer heen en natuurlijk ook weer 17,5 kilometer terug. Het was super gaaf en mooi maar ook heftig. De hitte, de heuvels op en af. De Tour de France was er niets bij! Enne die groep apen die we onderweg tegen kwamen maakten dat we heel, heel, heel erg hard konden fietsen. Wat een enge beesten! Na een kleine twee uur fietsen waren we bij de Sky Cab. We hebben een kaartje gekocht en in 10 minuten gingen we omhoog naar de eerste laag om van het geweldige uitzicht over Langkawi te genieten. Daarna naar de tweede laag om nog meer te kunnen zien. Het was wel een beetje bewolkt maar dat was eigenlijk best wel aangenaam want ook op Langkawi is het rond de 30-35 graden. Op de tweede laag hadden ze ook een lock of love bridge en ik kon het natuurlijk niet laten om een slotje op te hangen. Na Rome is de liefde nu ook in Maleisië vereeuwigd. Knus hè? Vanuit de tweede laag konden we omlaag naar de Sky Bridge, een brug die ongeveer 50 meter boven de jungle van Langkawi hangt. Ook hier was het uitzicht weer geweldig. We hebben dikke lol gehad met een Duitser en een groep jongeren uit Maleisië. Echt leuk om zoveel aardige mensen te ontmoeten.

‘s Avonds was er een regenbuitje met onweer en bliksem. Het goot! En Marit had het geweldige idee om naar het strand te gaan om dit natuur geweld eens lekker te bekijken. In de twee minuten van ons hostel naar het strand hadden we dus een gratis douche. We waren totaal doorweekt en hadden de grootste lol. Samen met een aantal andere toeristen die ook zo idioot waren. Nadat het opgehouden was met regenen zijn we met Am’r naar de nightmarket gegaan om te eten. Bijna geen toeristen en allemaal kraampjes met eten gemaakt door locals. Het was opnieuw gezellig en ik heb lekker gegeten! Wonder boven wonder gaat het steeds beter met het eten, gelukkig!

 Na drie dagen Langkawi was het tijd voor Georgetown. Vanuit Langkawi duurde het drie uur om met de boot naar Georgetown te komen. En toen hebben we in de 35 graden maar even een half uurtje met backpack van 13 kilo gewandeld naar ons hostel Just Inn. Zweet, heel veel zweet en gepuf en gesteun van mijn kant. Heftige shit dat backpacken. Dit hostel kost ons 50 MR (€ 10,00) voor twee nachten. En het hostel scoort een 9.1 op Booking.com. Na een heerlijke koude douche hebben we een paar uur rond gestruind door Georgetown dat op de UNESCO lijst staan vanwege zijn Street art. Echt overal zijn mooie muurschilderingen en kunstwerken te vinden. Ik houd ervan! Daarna een hapje gegeten op een nightmarket met niet zulke vriendelijke Maleisiërs maar dat mocht de pret niet drukken.

Terug in ons hostel kwam ik in gesprek met een meisje uit Zweden dat een jaar in Australië had gewerkt en dat nu een tijdje ging backpacken en daarna naar Nieuw Zeeland gaat om daar te werken. Dan begin ik toch wel te denken hoor. Echt super fijn een vast contract en alles. Maar de wereld heeft zoveel meer te bieden. Ik zou haast zeggen dat ik mijn keus gemaakt heb maar ik weet niet hoe ik hierover denk als ik eenmaal terug ben in Nederland. Het reizen en werken in een ander land klinkt in ieder geval allemaal heel verleidelijk.

En toen moest FC Twente voetballen tegen Heracles om 20:00 uur Nederlandse tijd en om 03:00 uur onze tijd. Marit als echte supporter ging er natuurlijk voor zitten. Maar ik sloeg over. Lekker slapen zodat ik ‘s ochtends fris en fruitig nog meer kunst kon bekijken. Ik heb heerlijk een paar uur alleen door de stad gewandeld en merkte dat ik dat echt even nodig had. Even met mezelf op pad. Even tot rust komen. Op Tripadvisor had ik een super knusse breakfast plek (Mugshot café) gevonden waar ik heerlijke zelfgemaakte yoghurt met honing en kiwi en een bananen smoothie heb gehad. Voor het bedrag van 28 MR (€ 5,60). Voor de oplettende lezers: ja mijn ontbijt was duurder dan één overnachting. Maar man wat was het lekker! ‘s Middags gingen Marit en ik weer samen op pad. Ideaal aan Georgetown is dat ze een gratis hop-on-hop-off buslijn hebben. Dus we hebben een tour door de stad gemaakt. En een beetje geshopt (lees: ik heb medicinale Chinese kippensoep en rustgevende Chinese thee gekocht) en zijn we naar het camera museum geweest.

En toen kwamen we tot de conclusie dat dit onze laatste dag samen zou zijn. Marit wou graag nog meer zien van Georgetown en ik wou door naar Cameron Highlands omdat ik over iets meer dan een week alweer terugvlieg. Dus ik heb mijn busticket naar de Cameron Highlands geboekt voor 42 MR (€ 9,00) en we hebben onze tijd samen afgesloten onder het genot van een hapje en een drankje op een bijzondere nightmarket met een Pool genaamd Emil en een Engelse kerel genaamd Joe. Ze zaten daar zo alleen dat wij wel bij ze moesten aanschuiven. Super gezellig! Uiteindelijk kwamen we terecht in de Reggae bar waar we met zijn vieren nog een laatste drankje hebben gedaan. Natuurlijk heb ik nog een ontbijtje to go gehaald bij het Mugshot café zodat ik morgen na een goed ontbijt mijn reis alleen kan vervolgen. Ik heb er zin aan en ben benieuwd wat het mij gaat brengen maar ga Marit ook zeker heel erg missen.

Advertisements

3 thoughts on “Time to say goodbye..

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s