Alleen is niet alleen..

Tijd om alleen op pad te gaan. Om 06:30 uur ging de wekker zodat ik om 07:30 uur klaar kon zijn voor vertrek. Een laatste ontbijtje samen met Marit, even FaceTimen met mijn lieve broertje die zijn verjaardag hield en toen was het tijd om afscheid te nemen. Ik voelde de tranen al opkomen tijdens het FaceTimen met broertjelief en deed mijn uiterste best om afscheid te nemen van Marit met een “fake” smile zonder tranen. Ik wou haar niet verdrietig maken want onze tijd samen was zo leuk! En het lukte (een beetje)! Maar wat keek ze verdrietig toen ik wegging al weet ik dat ze ook weer toe was aan haar eigen avontuur: alleen backpacken voor 10 maanden waarvan nog 5 maanden te gaan.

Omdat ik geen leuk hostel/hotel kon vinden via internet besloot ik op de bonnefooi richting Cameron Highlands te gaan. Zo niet mij! Thuis wil ik altijd alles geregeld hebben en ben ik een controle freak to the max. En hier? Hier maak ik me niet zoveel zorgen en het komt altijd goed. Levenslesje nummer weet ik veel: teveel controle is niet fijn. Ik kwam bij het CH Travellers Inn hostel terecht waar ik een kamer boekte voor 2 nachten voor 120 MR (€ 24,00). Ik denk mijn duurste slaapplek tot nu toe maar ik was even toe aan een kamer voor mezelf, een momentje voor mezelf. s’ Middags was er een stortbui van 1,5 uur die ik bij de Starbucks heb uitgezeten. Daar heb ik lekker alleen een koffie gedronken en een plan bedacht. Ik heb voor de volgende dag een full day tour geboekt in de Cameron Highlands voor 80 MR (€ 16,00) en hierna worden het vijf dagen Kuala Lumpur en dan heb ik nog tijd over voor een laatste stop voordat ik terugvlieg naar het normale leven. In mijn hostel was niet echt veel te doen en dus ben ik ook alleen uit eten geweest. Nou niet helemaal alleen want ik had een boek. Het was heerlijk! En toen op tijd naar bed. Ik zal jullie niet vertellen over het grote vliegende insect monster dat mij lastig viel met zijn gebrom..

Dag 2 in de Cameron Highlands bestond uit een full day tour naar het hoogste punt van de Cameron Highlands, de thee plantages, de butterfly farm, de rose garden, de strawberry farm en de time tunnel. Met 2 Chinese meiden, een jongen uit de USA, 3 Australische gepensioneerden en een moeder en zoon uit Zweden. Een super leuke dag met allemaal lieve, leuke en aardige mensen. Als dit alleen backpacken is dan kan ik er wel aan wennen. Mijn smile ging niet meer van mijn gezicht af! Later sloot er ook nog een meisje uit Denemarken aan die zo bleek op dezelfde dag terugvloog vanuit Kuala Lumpur ook richting Londen, en die in hetzelfde hostel verbleef. Toeval bestaat niet zeggen ze dan hè?

Aan het einde van de tour spraken we af dat iedereen die het leuk vond om 18:00 uur zou meeten. En blijkbaar vonden alle meiden het een gezellige dag want s’ avonds zijn we met zijn allen uit eten gegaan. Ook schoven er nog 2 meiden uit Duitsland aan. Het was een super leuke avond met interessante gesprekken over de verschillen tussen onze landen, culturen en geloven en natuurlijk het reizen. Zo bijzonder hoe snel je een soort van nieuwe familie krijgt als je reist. Ik ben zelfs uitgenodigd in Tibet door het Chinese meisje. Wie weet! En toen was het tijd om te slapen. Morgen begint mijn avontuur in de grote stad Kuala Lumpur waar ik samen met de Chinese meiden en Amerikaanse jongen naartoe zal reizen. I love my life was alles wat ik dacht voordat ik ging slapen.

Next stop: Kuala Lumpur. Van natuur naar stad. Een klein meisje alleen op weg naar drukte. Daar sliep ik wel een beetje slecht van. Maar ook dit stelde weer niet veel voor. Samen met de Chinese meiden ging ik op weg, 4,5 uur met de bus en toen kwamen we aan op KL Sentral Station. Ze hielpen mij met het kopen van een taxikaartje. Die koop je hier blijkbaar aan een balie. Een kaartje voor de taxi gekocht voor 13 MR (€ 2,60) en daarna namen we afscheid. Ik werd na enig zoeken voor mijn hostel afgezet door de taxichauffeur en kwam er al direct achter dat mijn hostel meer een hotel was. Mijn kamer voor acht personen was perfect! Ik heb mijn eigen kleine huisje/cabine. Nee, nog meer dan dat, ik had mijn eigen kamer. Helemaal geen kamergenoten. Niemand! Toen sloeg de even eenzaamheid toe. Onder de gedachte dit hoort ook bij alleen reizen heb ik er maar even aan toe gegeven. Even lekker relaxen, douchen, blogje schrijven en vanavond nieuwe mensen leren kennen tijdens het eten dat inclusief is. Ik heb drie hele dagen om de stad te ontdekken dus totaal geen haast!

Na het douchen bleek dat ik toch een kamergenoot had: Chris uit Jersey (Engeland). Maar hij ging slapen. Dus toen heb ik mezelf een schop onder de kont gegeven en ben ik alleen op pad gegaan. Missie: Starbucks! Missie: Mislukt! Wel kwam ik de Duitse Laura tegen die ook vandaag was aangekomen en samen hebben we de hele middag door de stad gewandeld. Na de Petronas Towers namen we afscheid van elkaar en toen ging het mis. Ik verdwaalde in de grote stad. En het werd donker en ik mijn telefoon was bijna leeg. En toen? Toen zag ik een taxi! Deze taxi bracht mij voor 30 MR (€ 6,00) terug naar mijn hostel. Duur grapje en niet zo’n leuk avontuur. Maar dat heb ik ook weer meegemaakt en overleefd.

In het hostel kwam ik Skadi tegen tijdens het eten. Ze zat alleen te eten dus vroeg ik of ik mocht aanschuiven en ze zei direct ja want zij voelde zich ook een beetje alleen. Skadi komt uit Duitsland maar woont in Nederland waar ze binnenkort aan het werk gaat als kinderarts. Samen met Skadi belande ik op de rooftopbar van ons hostel. Ja ja, die hebben ze ook! En daar kwamen we Chris weer tegen. En al snel besloten we morgen met zijn drieën samen op pad te gaan. Kuala Lumpur in één dag want Skadi gaat daarna weer richting Bangkok en vanuit daar naar huis. Het was een  gezellige avond! Alweer leuke en interessante mensen en gesprekken.

Kuala Lumpur in één dag begon met een ontbijtje bij Lokl. Het leukste cafeetje van KL. Heerlijke muesli met yoghurt en siroop en dat is alles wat ik nodig heb voor een goed begin van de dag. We liepen richting de KL Tower en daarna richting de Petronas Twin Towers. En? We gingen omhoog. Eerst richting de 45e verdieping en daarna richting de 86e verdieping. Wat was dit gaaf! Ik voelde me echt on top of the world en moest wel even slikken. Op het moment dat ik daar stond voelde ik me zo dankbaar omdat ik kan doen en laten wat ik wil en trots omdat ik het ook gedaan heb. Ik heb de afgelopen weken echt gemerkt dat de meeste beperkingen die je ziet of denkt te zien door jezelf worden gecreëerd. Je moet soms iets verder kijken en niet bang zijn. Dan gebeuren de mooiste dingen! Na de toren zijn we nog naar de Batu Caves, een hindoetempel in een grot met enge apen geweest. Daarna het oude stadsgedeelte en de Central Market om een beetje te shoppen en toen zijn we na een lange en heftige dag weer op het dakterras bij de rooftopbar beland. Daar kwamen we in gesprek met nog een paar mensen waaronder een Michael uit Zwitserland die in Nederland heeft gestudeerd. En KL in één dag is gelukt.

De volgende ochtend was het afscheidsontbijtje van Skadi, natuurlijk nog een keer bij Lokl! Heerlijk hoor die pannenkoeken. Michael ging ook mee. En toen was het tijd om afscheid te nemen van Skadi. Dat was best wel heftig na zo’n korte maar super gezellige tijd. Hoe bijzonder toch dat je met één hallo zulke leuke, lieve en nieuwe mensen kunt ontmoeten en dat het dan ook nog zwaar valt als je weer afscheid moet nemen. Na het afscheidsontbijtje van Skadi ging ik met Michael op pad. Een nieuwe versie van KL in één dag met dit keer de torens en een beetje natuur in de botanische garden en de nationale moskee van Maleisië. Moe en voldaan heb ik mijn volgende hostel geboekt. Want na 2 volle dagen in KL ben ik erachter dat ik geen grote stad mens ben. Vijf dagen KL is teveel en dus is het tijd om te gaan. Weg van hier en op naar Melaka!

Het leuke van backpacken is en blijft dat je zo snel nieuwe mensen leert kennen. Al moet je daar soms wel iets voor doen. Je kunt alleen aan tafel gaan zitten om te eten maar je kunt ook vragen of je bij iemand aan mag schuiven. Het is maar net wat je wilt. Ik ben de afgelopen dagen veel voor de tweede optie gegaan. Het was eng en raar maar heeft mij zoveel leuke mensen en dingen opgeleverd. In Nederland heb ik soms best wel moeite met onbekende mensen aanspreken en daar een gesprek mee hebben. Maar hier leg je zo makkelijk nieuwe contacten. Bijzonder toch! Echt heel leerzaam! Ik ben echt benieuwd of dit straks in Nederland ook anders of makkelijker gaat.

Samen met Michael ben ik de volgende ochtend naar het KL Sentral busstation vertrokken met de trein. Vanuit het busstation wat op een vliegveld leek hebben we een kaartje voor de bus gekocht. Ik naar Melaka en Michael naar de Cameron Highlands. Alweer een afscheid maar ik heb zoveel zin om weer even alleen verder te gaan. Het maakt mij zo rustig om af en toe even lekker alleen te reizen en ik moet er niet aan denken dat ik over een paar dagen alweer naar huis ga..

Advertisements

One thought on “Alleen is niet alleen..

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s