Doei Melaka, hallo Nederland..

Een stadje met Nederlandse geschiedenis. Knus, kneuterig en gezellig. Na een busreisje van 2,5 uur kwam ik aan in Melaka waar ik een taxi heb genomen naar mijn hostel voor de komende 2 dagen: Rooftop Guesthouse. De naam zegt het al, alweer een hostel met een dakterras en dat voor 50 MR (€ 12,00) voor twee nachten. Perfect en ook nog eens een heerlijk bed!

Mijn idee was om na twee nachten Melaka naar Port Dickson te gaan en daar 2 nachten te blijven en dan naar het vliegveld te gaan maar dat bleek niet echt mogelijk omdat er geen bus rechtstreeks die kant op gaat. Mogelijk was het natuurlijk wel maar wat mij betreft teveel moeite voor de laatste twee dagen Later hoorde ik ook van andere backpackers dat het zeewater daar erg vies is en dat er helemaal niks te doen is. Dus change of plans: ik blijf lekker hier in Melaka tot ik weer terugvlieg naar ons koude kikkerlandje.

In het hostel leerde ik Maya uit Duitsland kennen. En samen met Maya heb ik gegeten op de nightmarket. We hebben echt van alles gekocht en gedeeld en er een soort van Maleisische tapas avond van gemaakt. Super gezellig, goedkoop en lekker. Zo fijn om alweer een leuk iemand te ontmoeten. Op de nightmarket stond een kunstenaar uit Engeland die hele mooie portretten tekent en dat maakte dat ik eindelijk een bijzonder souvenirtje heb gevonden voor een aantal speciale mensen. We hebben afgesproken om de volgende avond terug te komen om alles te regelen. Nu nog hopen dat het gaat lukken!

De volgende dag heb ik ontbeten met Maya. Bananenpannenkoeken met ijsthee langs de rivier. We waren allebei van mening dat het niet veel beter kon dan dit! Daarna heb ik heerlijk alleen rondgewandeld. Ik had weer zo’n momentje dat ik even lekker alleen van de nieuwe stad wilde genieten. En ik begin het zo te waarderen dat alleen zijn. Ik blijf er verbaasd over maar wat geniet ik toch van deze reis. Ik kan soms echt met tranen in mijn ogen en kippenvel op mijn armen rondlopen en genieten van al het moois dat ik zie. En mijn #socialmediaoff voor een maand werkt daar echt aan mee! Ik ben zo benieuwd of ik straks in Nederland ook meer op mijn gemak zal zijn alleen.

Ik kwam er gisteren achter dat het niet helemaal lekker gaat in Tunesië. Er is een avondklok ingesteld en er is onrust door de economische toestand in het land op dit moment. Ik heb geprobeerd mijn lief te smssen of alles ok is maar het is niet mogelijk om sms’jes te versturen. Na lang wikken en wegen heb ik besloten om mijn telefoon uit te laten staan en de wifi niet aan te zetten. Moeilijk, maar aan de andere kant kan ik toch niks aan de situatie veranderen en ik wil ook deze laatste dagen blijven genieten van mijn avontuur zonder onnodige (wifi) stress. Ook na bijna vier weken geen contact blijf ik van mening dat Wass mijn lief is en dat ik deze relatie niet kan en wil beëindigen. Ik hoop zo dat het nog steeds wederzijds is! Maar daar zal ik pas achter komen in Londen als ik daar mijn telefoon weer aanzet tijdens de tussenstop richting Amsterdam.

Vanavond ben ik samen met mijn Duitse roomie Maya naar het beste Indiase/Pakistaanse restaurant Pak Putra geweest. Dit is het nummer 2 restaurant op Tripadvisor in Melaka. De chicken tandoori en het naan brood waren zo lekker! En dat voor 17 MR (€ 3,50) inclusief een verse mangosap. Het leven is zo slecht nog niet! Natuurlijk gingen we opnieuw naar de nightmarket voor wat eten. Eerlijk gezegd gingen we voor en na het Indiase restaurant naar de nightmarket. Het eten hier is zo lekker allemaal! We hadden een fried icecream als toetje. Een soort van wentelteefje met een bolletje ijs aan de binnenkant. Smaak: Oreo vanille, don’t ask! Daarna ging ik bezig met mijn secret souvenirtjes project. Of beter gezegd Cristjen de kunstenaar. Hij maakte een coole tekening van mij en morgen kan ik nog twee tekeningen bij hem ophalen. Eén voor mijn tante en één als verjaardagskado voor mijn broertjelief. De ideale backpack souvenirtjes omdat het geen ruimte in beslag neemt en omdat het speciaal en tijdloos is. Vind ik tenminste. Ik had een super leuke avond met Maya. Ze is echt super lief en we hebben lol en serieuze gesprekken en we lijken eigenlijk wel een klein beetje op elkaar. Ze is een soort van mijn jongere (Duitse) versie. Het is tijd voor mijn laatste hostel nacht. Nog drie dagen en dan is mijn avontuur voorbij dus ga ik nog even genieten van een fijn hotel met zwembad.

Uitchecken en op naar het Rucksack Caratel Hotel, twee nachten voor 530 MR (€ 120,00). Ik zou zeggen Google dit hotel even. Een heerlijk “luxe” plekje in Melaka. Maar ja, alleen genieten is natuurlijk niet zo leuk als samen genieten. Dus overlegde ik even met de receptie en stuurde ik daarna roomie Maya een berichtje dat ze kon komen logeren. Gezellig! We hebben een middagje bij het zwembad doorgebracht met een boek en zijn daarna op zoek gegaan naar lekker eten. Hoe kan het ook anders. Het is zo grappig om te merken dat ik in die zin ook veranderd ben de afgelopen vier weken. Daar waar ik het afgelopen jaar zo’n moeite had met eten denk ik hier de hele dag aan eten. Indiaas, Chinees en heel veel lekkere taartjes en smoothies. Het gaat er wel in hoor. Dit keer werd het Indiaas: curry op een bananenblad met groente en een cheese naan. Lekker!

Vandaag is het alweer mijn laatste hele dag in Maleisië en ik kan gewoon niet geloven dat ik over twee dagen alweer thuis ben. Ik ben zo relaxed en ontspannen en wat als ik terugval in mijn oude patroontje. Of wat als mijn lief het maandje zonder contact zo goed beviel dat hij zonder mij verder wil. Die gedachten komen nu een beetje op. Maar “what if” of “wat als” doen we niet aan. Het leven gaat zoals het gaat en ik heb het grootste deel in eigen hand. Dus deze gedachten heb ik al snel weer losgelaten. Tijd om te genieten van een banana pancake met een lemon icetea en een stuk taart. Lalalalaaa from DebskiG with love! Daarna ook nog een bijzonder ijsje dat J-stick heet. En ‘s avonds hebben eindelijk een Thaise steamboat gehad. Heerlijk! De steamboat is een soort van BBQ met een gleuf waar bouillon in zit. Dus je braadt de kip en stoomt de groente en noodles in de bouillon. Dat moeten we in Nederland ook hebben!

Ken je dat gevoel van ik wil niet naar huis? Natuurlijk heb je zin om je familie en vrienden weer te zien maar aan de andere kant ben je zo relaxed en blij en gelukkig daar waar je nu bent. Dat is hoe ik me nu voel. Maar er zit niets anders op! Het is tijd om terug te gaan naar de echte wereld. Naar de Nederlandse wereld. De plek waar mensen zeiken over vluchtelingen en de oproep tot gebed van de moskee. De plek waar het geluid van kerkklokken tot onze cultuur behoort en moslims zich moeten aanpassen of moeten opkrassen. Ja lieve mensen, ik heb even een beetje nieuws gelezen vanochtend. En dit heb ik dus echt niet gemist. Vier weken Thailand en Maleisië was vier weken een mix van culturen met Chinatown, Little India, tempels, moskeeën en ga zo maar door. Met verdraagzaamheid en respect. Met veel arme mensen en heel veel liefde voor elkaar. Een gevoel van verbondenheid en veiligheid ondanks de grote culturele verschillen. Het maakt de Chinees niet uit dat hij naast de moskee woont en naar de oproep van het gebed moet luisteren. Want de moslim vindt het ook niet erg als de Chinees het Chinese nieuwjaar viert. Het is hun wereld, hun land. De plek waar ze samen leven. Daar kunnen wij nog wat van leren. Nederland is niet van jou of van mij. Nederland is van ons allemaal. Net als de rest van de wereld. Tenminste zo zou het in mijn ogen moeten zijn.

Maar goed mijn laatste paar uurtjes in Melaka en op het vliegveld ga ik nog wat souvenirtjes kopen en heel veel lekkere dingen eten en drinken voor mijn laatste 150 MR (€ 30,00). Maya en ik nemen allebei rond 16:00 uur de bus. Zij gaat langzaam richting Singapore en ik ga langzaam richting huis. Dat is het enige wat ik verschrikkelijk vind aan backpacken. Het goodbye gedeelte van hello goodbye.. Alweer had ik tranen in mijn ogen toen ik afscheid nam. En Melaka huilt een klein beetje met mij mee want het regent al bijna de hele dag.

En toen was ik in Londen. Ik had mijzelf beloofd dat ik mijn telefoon in Londen weer aan mocht zetten. En heb dit dan ook met trillende vingers gedaan. Het voelde toch raar en definitief. Ik heb mijn lief een appje gestuurd maar die was natuurlijk nog niet wakker om 07:00 uur ‘s ochtends. Dus moest ik wachten op hem en op mijn vliegtuig richting Amsterdam. Verschrikkelijk! Maar toen ik hem eindelijk zag op Skype was ik blij en verdrietig tegelijk. De harde realiteit. Maar goed als ik kies voor een leven samen en op hem wil wachten zal ik geduld moeten hebben en niet moeten drammen. En ik denk dat ik die keuze gemaakt heb. Al moet ik wachten totdat ik een ons weeg, hij is degene waar ik oud mee wil worden.

Op mijn flipflops wandelde ik Schiphol binnen. En daar stonden ze dan, mijn lieve ouders. Doei Thailand en Maleisië. Doei avontuur. Tot de volgende keer!

En voor de mensen die dit lezen en denken: ik wil ook! Deze vier weken backpacken in Thailand en Maleisië hebben mij in totaal inclusief vliegtickets ongeveer € 1.700,00 gekost. En mijn vliegticket had ik goedkoper kunnen boeken. Mijn leven (eten, slapen, leuke dingen doen) in deze vier weken heeft mij ongeveer € 800,00 gekost. Dus beetje sparen en het kan echt. Doen hoor en denk vooral aan de quote: reizen het enige wat geld kost en je toch rijker maakt!

Advertisements

One thought on “Doei Melaka, hallo Nederland..

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s