Eén minuut stilte voor Johan Cruijff (en Brussel) alsjeblieft..

Eén minuut stilte. 60 seconden. Een minuut. Stilte. Voor Brussel. Voor Johan Cruijff. In de afgelopen twee weken heb ik ongeveer tien keer meegedaan aan een minuut stilte. En bij iedere minuut stilte kwamen er weer andere gedachten bij mij op. Eén minuut stilte uit respect. Respect voor onschuldige slachtoffers van een laffe daad in Brussel en respect voor onze Johan Cruijff. Onze (voetbal)held.

Een minuut stilte is iets moois. Het zorgt bij mij vaak voor kippenvel op mijn armen en tranen in mijn ogen. Het laat mij denken over wat er in de wereld gebeurt en vooral over hoe dankbaar ik ben. Dankbaar dat ik veilig ben. Dankbaar dat ik en de mensen in mijn omgeving niet ernstig ziek zijn. Dankbaar dat ik leef.

Een minuut stilte maakt mij ook duidelijk dat ik MOET leven. Aanwezig zijn is niet genoeg. Johan Cruijff heeft geleefd. Hij heeft wat van zijn leven gemaakt. Voor zichzelf en voor anderen. Hij had een geweldige carrière in de voetballerij, een gezin en een extra kindje: zijn Cruijff foundation. De stichting die wereldwijd jeugd in beweging brengt en houdt. Jongeren die het minder hebben. Jongeren die niet in onze maatschappij passen. Omdat ze anders zijn of minder ontwikkeld. Omdat ze bepaalde dingen niet kunnen. Omdat wij, de meerderheid, ze anders dan “normaal” vinden.

Eén minuut stilte in de afgelopen weken was tegenstrijdig. Eén minuut stilte voor Johan Cruijf, onze voetballer, onze held, de man die goed doet en één minuut stilte voor onschuldige slachtoffers van een terroristische aanslag in Brussel. Een laffe daad gepleegd door jonge mannen die niet in onze maatschappij passen. Mannen met extremistische gedachten die niet in onze maatschappij horen. Eén minuut stilte voor een held tegenover één minuut stilte voor een stel terroristen. Tegenstrijdiger kan het volgens mij niet.

Eén minuut stilte zette mij aan het denken. Wat nou als we het onmogelijke doen en Johan Cruijff en de terroristische aanslag in Brussel met elkaar verbinden. Zou Johan Cruijff met zijn Cruijff foundation deze jonge mannen die ooit jongeren waren niet hebben kunnen helpen? Visie van de Cruijff foundation: door sport en spel worden kinderen fitter, leren ze met elkaar omgaan en ontwikkelen ze zichzelf.  Klinkt logisch toch? Elkaar accepteren en helpen te ontwikkelen samen met een stukje sociale controle kan het verschil maken tussen wel en niet in onze maatschappij passen. Maar Johan en de mensen van de Cruijff foundation kunnen dat niet alleen. Wij kunnen dat ook. Wij kunnen hun helpen en wij kunnen elkaar helpen. Samen kunnen we onze wereld een mooiere wereld maken. Een betere wereld. Want zoals Johan Cruijff zei: alleen kan je niks en met zijn allen kan je alles! Denk daar eens over na..

Eén minuut stilte en ik kreeg de volgende vragen. Heb jij bijvoorbeeld in die vele momenten van één minuut stilte in de afgelopen weken weleens gedacht aan de slachtoffers van terrorisme die niet het eeuwige leven hebben gevonden? Die niet overleden zijn door deze terroristische aanslag? Je weet wel die mensen die onderdeel uitmaken van onze maatschappij en zich nu onprettig voelen omdat ze anders zijn? Door hun uiterlijk, hun geloof of hun taal. Of door wat dan ook? En die mensen die angst hebben voor mensen die anders zijn dan hun zelf en door deze laffe daden van terroristische aanslagen nog angstiger worden. Heb jij weleens nagedacht over hoe onze maatschappij zich langzaam weer gaat opdelen op basis van geloof en goed of fout? Op basis van angst?  Er zijn op dit moment heel veel mensen die het moeilijk hebben. En zouden we elkaar nu dus niet moeten helpen? Zouden wij er niet voor moeten zorgen dat deze opdeling in onze maatschappij stopt?

En dan kom ik weer terecht bij Johan Cruijff en zijn Cruijff foundation. Op hem zijn we trots. Omdat hij de beste voetballer van de wereld is. Omdat hij een geweldig mens was. Omdat hij goede dingen deed voor de maatschappij. Laten we Johan en zijn stichting helpen. Laten we elkaar helpen. Laten we meer interesse in elkaar hebben zodat we weten wat er in elkaar omgaat. Zodat we weer een stukje sociale controle in onze maatschappij kunnen ontwikkelen. En de mensen, jong of oud, die het nodig hebben kunnen helpen. Kijk om je heen en doe je ogen eens goed open. Thuis, op het werk en in je stad. Welke mensen kunnen jouw hulp  gebruiken? Hulp in welke vorm dan ook..

Cruijff

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s