BOEK: Zo gaan de dingen in Tunesië

Afgelopen week werd ik gewezen op een boek dat ik interessant en leuk zou vinden. Nou daar werd ik nieuwsgierig van! Jullie ook? Het boek heet Zo gaan de dingen in Tunesië en is geschreven door Denise Marzouk-Cornelisse. Denise is ooit naar Tunesië vertrokken om daar als reisleidster aan het werk te gaan en vertelt in dit boek haar levensverhaal van 1990 tot en met 2015. Nu zal je denken daar komt zij weer aan met haar Tunesië. Dat klopt!

Maar dit boek is meer dan alleen Tunesië. Het is een mooi en ontroerend geschreven verhaal over het leven van een jonge vrouw, die toevallig besluit om naar Tunesië te gaan. In het boek beschrijft ze haar ervaringen als reisleidster, moeder, vrouw van een Tunesische man en daarnaast schrijft ze ook nog eens over alle mooie plekken van dit bijzondere en mooie land. Ik zeg een win-win situatie. Toen ik aan het lezen was kreeg ik alweer helemaal zin om mijn backpack te pakken en te gaan. Voor nu nog niet handig maar het staat op mijn lijstje, een geweldige rondreis door Tunesië samen met mijn lief. Dit mooie land heeft zoveel te bieden en ik wil alles zien!

Wat ik ook heerlijk vond aan dit boek was dat ik weer een beetje kon leren over de gebruiken, tradities en het verschil in cultuur met ons kikkerlandje. In de afgelopen 2,5 jaar heb ik samen met mijn lief zoveel dingen meegemaakt waarbij we totaal anders denken, reageren en doen. Ik dacht dat het aan ons lag maar bepaalde dingen lijken gewoon onder de noemers cultuur, mentaliteit en opvoeding te vallen. Bepaalde dingen waar ik mij dood aan erger bij mijn lief, en dat is nog zachtjes uitgedrukt, blijken voor hem toch echt doodnormaal te zijn. Ongelofelijk maar waar!

Wat dan bijvoorbeeld? Nou weggaan en je totaal niet bewust zijn van het feit dat de ander (ik dus) op je wacht en na een paar uur denkt dat je ergens dood in de goot ligt. Gevolg: een slapeloze nacht voor mij en irritatie bij mijn lief die denkt dat ik hem controleren wil. Reactie: “sorry habibi, ik was zo moe dat ik vergat een berichtje te sturen”. Mijn antwoord op dit soort berichtjes houd ik wijselijk maar even voor mijzelf. En nee, na 2,5 jaar went dit nog steeds niet.

Geen mening hebben over politiek, tradities of gebruiken en heel snel ok, I don’t know of maybe zeggen. Zeggen wat je denkt is vaak niet gebruikelijk net als opkomen voor jezelf en ja, ik ben het tegenovergestelde. Want ik weet wat ik wil en vind en zeg wat ik denk. Dit vind ik echt een moeilijk punt. In mijn beleving moet je zelf wat van het leven maken en verantwoordelijkheid nemen voor je eigen daden. In de beleving van mijn lief bepaalt het lot wat er gaat gebeuren. Daar geloof ik ook wel in maar ik denk dat je heel veel zelf kunt/wilt/moet doen als je echt iets wilt. Een balans zou goed zijn. Moet lukken! Toch?

Afval opruimen en niet op straat gooien, serieus? Ja dat ja! Ongelofelijk maar waar. Ik denk dan: jullie willen toeristen en werk, zorg dan ook dat je alles een beetje netjes houdt. Bange toeristen heb je niet helemaal zelf in de hand maar een schoon Tunesië kun je heel veel zelf aan doen. Neem je verantwoordelijkheid en voel je niet te belangrijk om je land schoon te maken en te houden. Een betere wereld begint bij jezelf. Niet dat mijn lief een vervuiler is maar elke keer als wij weer samen door de straten van Hammamet rijden kijk ik rond en snap ik niet waarom er zoveel rotzooi in de straten ligt en rondzwerft. Volgens mij is het een kleine moeite om de rommel achter je kont op te ruimen en begint dit al bij de opvoeding.

Mijn lief die altijd voor iedereen klaarstaat. Direct en 24/7. Baas belt, mijn lief vliegt. Klant belt, mijn lief vliegt nog harder. Vriend in nood belt, mijn lief vliegt zo hard dat hij er uren later achter komt dat hij ook nog een vriendin heeft. In Nederland. “Oeps, sorry schat maar wat moet ik dan?” Hij staat voor iedereen klaar, behalve soms voor mij. En hij begrijpt niet waarom ik dat niet begrijp. Eeuhhh ok. Ik ben toch je nummer 1 schat, waarom gaat je werk, je familie, de voetbal, café en slapen dan vaak voor? Ik houd vast aan het idee dat dit vast een lange afstandsrelatie probleempje is. Toch? Aan de andere kant vind ik het ook een hele mooie eigenschap dat hij zoveel aan anderen denkt, daar kunnen we soms in Nederland nog wel wat van leren. Balans 2.0?

Wat nog meer? Negeren tijdens meningsverschillen, ruzies en discussies. Of nog erger gewoon weglopen, de rode-knop-einde-verbinding indrukken op Skype en denken over een paar dagen is ze het vast vergeten. De  struisvogelmentaliteit. Nee hoor, ik ben die vriendin die niets vergeet en alles UIT-GE-PRAAT wil hebben. Nu of morgen of over een paar dagen. Maakt me niets uit. Je komt er gewoon niet onderuit. En niet via berichtjes maar via Skype, face-to-face. En sorry is niet genoeg want sorry is maar een woord en ga zo maar door. Jeetje, je zult mij maar als vriendin hebben. Of mijn lief als vriend. Jaja..

In Tunesië draait veel om dingen in plaats van om gelukkig zijn. Ikzelf heb niets met geld en dure kleding, sieraden en auto’s en bij de Tunesische medemens, inclusief mijn vriend, op bijvoorbeeld Facebook vliegen de BMW’s, Gucci’s, Versaces en Armani’s me om de oren. Nagemaakte merkleding, zonnebrillen, en schoenen zijn ze gek op. Waar ik denk Primark, Renault Twingo, tweedehands en do-it-yourself. Overdrijven is een vak, mijn vak in dit geval. Maar het is duidelijk, mensen die minder hebben denken sneller dat geld gelukkig maakt dan mensen die het “goed” hebben. Wat de definitie van goed is laat ik maar even in het midden. Enne, over die Twingo, die gaat zodra het kan in de bingo hoor! Ik denk dat ik die inruil voor een BMW. Op zijn minst!

Maar goed even terug naar het boek van Denise. Ik ben uitgeraasd en jullie snappen natuurlijk wel dat mijn herkenningspunten in dit boek niet betekenen dat alle Tunesiërs zo zijn en dat wij Nederlanders helemaal niet zo zijn. Het boek gaat over het levensverhaal van Denise en haar lieve man en niet over mij en mijn lief. Ik heb dit boek met veel plezier en bewondering gelezen. Ik ken Tunesië pas vanaf 2013 maar wat had ik dit land graag in haar goede oude tijd leren kennen. In al haar glorie, pracht en praal vol met gelukkige mensen die de mogelijkheid hadden om van het leven in hun Tunesië te genieten zonder grote zorgen over geld. Ik hoop dat Tunesië in de toekomst weer net zo’n mooie en fijne plek wordt als omschreven door Denise in haar boek.

Vooral de laatste hoofdstukken over de jaren 2013, 2014 en 2015 hebben veel indruk op mij gemaakt. Met een brok in mijn keel en tranen in mijn ogen heb ik gelezen hoe het voelde om als inwoner van Tunesiër werkzaam in het toerisme onderdeel te zijn van de tijd van aanslagen in 2014 en 2015 en het kapot gaan van het toerisme. Hoe het voelde om langzaam mee te glijden in de afgrond van het toerisme. Dat maakte mij echt verdrietig. Het feit dat de kinderen van Denise ervoor kozen om in Nederland te gaan studeren omdat zij geen toekomst zagen in Tunesië is een pijnlijke constatering.

Wat had ik toch graag gehad dat Tunesië dit bespaard was gebleven. Wat had ik toch graag gewild dat er geen sprake was van een uitzichtloze economische situatie en troosteloze sfeer in dit mooie land. En wat heb ik zelf ook al vaak gedacht: Hoe kunnen we het imago van Tunesië en de mentaliteit van de jongeren verbeteren? Nog steeds denk ik hier vaak over na en praat ik hierover met mijn lief. Voor nu gaan wij voor een toekomst samen in Nederland. Maar ooit hoop ik een bijdrage te kunnen leveren aan de opbouw van dit land. Hoe? Daar heb ik ideeën over maar die zitten nog lekker in mijn hoofd.  Ook hier geldt weer dat een betere wereld bij jezelf begint.

Dank je wel Denise voor het delen van jouw mooie levensverhaal. Zijn jullie nieuwsgierig geworden? Dit boek is te bestellen via Bol.com en via: http://boekscout.nl/shop/_.aspx/Zo_gaan_de_dingen_in_Tunesie?bookId=6669

Foto 26-05-16 16 12 32.jpg

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s