Mijn lief komt bijna naar Nederland..

*een kleine peptalk voor mijzelf die jullie ongeveer 2 weken later lezen*

25 mei 2016. Nog 9 nachtjes slapen en dan zijn we samen. In Nederland. In mijn huis (eeuuh het huis van mijn lieve ouders). Mijn leven wordt ons leven voor 2 maanden. Zo’n geweldig vooruitzicht! Maar ook wel een beetje eng. Of een beetje heel erg eng. Wat als we het samen toch niet zo leuk hebben? Wat als mijn lief heel ongelukkig is in ons mooie Nederland? Een hoofd vol gedachten dus..

Natuurlijk dit is alles wat ik wil. Hier zijn we al meer dan 2,5 jaar mee bezig. Maar het was altijd een droom. En nu is het een droom die heel snel werkelijkheid wordt en uit kan draaien op een nachtmerrie. Ja ja ik weet het positive thinking is de sleutel tot geluk. Maar realistisch zijn en denken hoort er ook een beetje bij toch? Ik ben niet snel bang maar voel nu toch enige stress. 7 kleuren stront schijt ik nog net niet maar het komt aardig dicht in de buurt.

Weet je wat het natuurlijk ook is. Normaal als je een relatie krijgt stel je de ander na een tijdje voor aan je familie en vrienden. Best eng toch? Nou en dan wij: na 2 jaar en 9 maanden komt mijn lief mijn leven binnenwandelen. Hallo familie, hallo vrienden, hallo collega’s, hallo iedereen! En ik ben altijd de eerste die zegt het is jouw leven en jouw liefde en dat moet iedereen maar accepteren. Maar mijn lieve help wat ben ik bang dat hij niet door de ballotage commissie komt!

En mijn lief? Die vindt het zo spannend dat ik hem maar niet lastig val met mijn gedachten. Hij gaat voor het eerst op reis. Voor het eerst bij zijn familie weg. Voor het eerst weg uit Tunesië. Voor het eerst vliegen. Hij heeft mij meer nodig dan ik hem. Ik gok dat hij het dubbele schijt van die 7 kleuren stront. Ik heb hem moeten beloven dat ik hem help zijn vlucht te verplaatsen als hij echt naar huis wil of moet. Eerst werd ik boos en dacht ik nou als je het al geen 2 maanden met mij uit kunt houden hoe wil je dan de rest van ons leven samen gaan zijn. Maar na een momentje van bezinning en goede feedback van mijn lieve SOS-ers (ik heb er een paar en ze zijn geweldig!) heb ik dit los gelaten.

Het is logisch dat hij bang is en terug wil kunnen als we het niet leuk hebben samen of als er iets gebeurd in zijn omgeving. Maar daar gaan we gewoon niet van uit. Mijn lief is hier over iets meer dan een week en dan zien we het wel! Ik heb altijd gezegd dat dit een avontuur is. Een niet vooraf uitgestippeld avontuur met als eindpunt een leven samen. Volledige controle is niet mogelijk. Alleen liefde (en kalmte) kan mij/ons redden. We zijn al zover gekomen en hebben al zoveel meegemaakt samen dat we dit ook kunnen. En daar gaan we dan maar voor!

Banner social media

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s