Bijna doei mijn lief! Tot snel..

Van een blog over onze eerste week samen naar een blog over onze laatste week samen. En alles daar tussenin? Dat komt ook voorbij. Een rollercoaster in positieve en negatieve zin. We hebben zoveel gedaan en zoveel meegemaakt dat ik nu echt even hard moet nadenken over wat, hoe en waar. 

Zo brak ik als linkshandige mijn linker middelvinger (helemaal niet onhandig hoor) en konden we dus gezellig samen naar de huisarts en het ziekenhuis. Het toppunt van romantiek toch? Mijn gebroken middelvinger bleek later een (goedaardige) tumor in het topje van mijn middelvinger te zijn. Eeeuuhhh wat? Natuurlijk! Iets met ik ben DebskiG en niet normaal. Status: volgende maand een scan en daarna waarschijnlijk een operatie. Welkom in Nederland lief en dank je wel voor al je hulp. Vooral in het wassen van mijn haar was je heel goed!

Na de eerste week waarin we samen vrij hadden ging ik 3 dagen per week aan het werk. Raar maar waar. Ik moest daar echt wel even aan wennen. Ik liet iets, mijn lief dus, thuis achter. En die moest zich alleen vermaken. Een klein beetje schuldgevoel had ik wel de eerste dagen. Maar mijn lief drukte mij op het hart dat hij het geen probleem vond. Hij vond het heerlijk om uit te slapen, achter de PlayStation (zijn tweede vriendin) te zitten en een beetje te studeren. Ik kan het me niet voorstellen maar goed. Loslaten en doorgaan.

We gingen een dagje met de trein naar Den Haag. Kijkduin om precies te zijn. Daar wonen twee hele lieve mensen die dit hele Tunesië-Nederland grenzeloos verliefd avontuur al achter de rug hebben en die ons proberen te helpen. Af en toe is dat heel erg nodig. Enorm dankbaar ben ik dat ik deze mensen heb leren kennen. Het was een hele leuke en bijzondere dag waarin we super mooie gesprekken hebben gehad, veel ervaringen hebben uitgewisseld en ook nog eens heel veel lol hadden. Super toch! En om het nog mooier te maken hebben we ook nog heerlijk een uurtje langs het strand gewandeld. Toppunt van geluk een dag zoals dit.

Discussies en onbegrip waren er ook. Over van alles en nog wat maar vooral over kleine dingen. Normale relatie dingen waar je nu tegenaan loopt en al die tijd nooit mee hebt gemaakt. Van ruim je kleren eens op naar je kunt je eigen brood toch wel smeren naar ik ben je moeder niet naar wat ben je toch lui naar moet dat nou echt al die selfies en foto’s tot aan jouw Facebook is echt verschrikkelijk! Ja hoor ik ben DebskiG en heb overal een mening over. Totdat een vriendin van mij zei: is het goed of fout of is het anders? Is dit niet gewoon een cultuurverschil? Hmmm, zo had ik het nog niet bekeken. Zo fijn als andere mensen je denkwijze begrijpen maar je ook kunnen helpen om op een andere manier naar dingen te kijken.

Dan was er nog een bericht dat ik kreeg via mijn Facebook pagina DebskiG & Co (klik op vind-ik-leuk!!) van een vrouw die ook ervaring had met Tunesische mannen. Ze was bezorgd en vroeg of ik wel had gelezen over bezness en ga zo maar door. Ik zei dat ik me geen zorgen maakte en dat ik goede mensen om me heen had. Punt. Ik kijk niet naar mijn relatie in de zin van ik heb een relatie met een Tunesische man. Ik heb een relatie met een man, een leuke en lieve man, die toevallig uit Tunesië komt. Laten we het niet moeilijker maken dan het is. Totdat ze me nog een berichtje stuurde dat ik wel een bruidsschat moest eisen als ik ging trouwen. Ok! Ten eerste: we hebben samen naar de documentaires gekeken over Bezness en mooie discussies gehad. Ten tweede: niet alle Tunesische mannen zijn hetzelfde. Of nog beter, niet alle mannen zijn hetzelfde. En nog beter: niet alle mannen en vrouwen zijn hetzelfde. Gelukkig maar! En die lief van mij? Die heeft zijn nukken net zoals ik maar die doet geen vlieg kwaad. Ten derde: bruidsschat? Halleluja trouwen. We proberen het eerst gewoon maar even zo. Stap 1: samen in Nederland. Stap 2: samenwonen in Nederland. Stap 3: die komt als we klaar zijn met stap 2. Goed? Dit soort berichten zijn vast en zeker goed bedoeld maar aan de andere kant ook heel vreemd. Misschien roep ik het op me af omdat ik blog over ons avontuur, maar serieus heb jij weleens ongevraagd relatie advies gehad over jouw relatie met je (Nederlandse) kaaskop?

We zijn ook nog naar Amsterdam geweest. En naar het concert van Coldplay in de Amsterdam Arena. Volgens mij schrijf ik mijn blog nu precies zoals de afgelopen 3 weken waren. Van de hak op de tak en van links naar rechts. Welkom in mijn rollercoaster. Amsterdam als toerist is leuk. Het is heel bijzonder om te zien hoe iemand waarvoor bijna alles nieuw is een stad als Amsterdam ervaart. Dan kijk jezelf ook met een andere blik. We hebben heerlijk toeristisch in een rondvaartbootje gezeten en pizza gegeten bij één van de meest toeristische restaurants in de buurt van Centraal Station. Tijdens het concert van Colplay kon mijn lief niet stoppen met filmpjes maken en zijn mond stond zo vaak open van verbazing. Dat was echt een geluksmomentje: dat moment dat je geniet omdat je ziet dat iemand anders geniet. Heerlijk! En Coldplay werd mede mogelijk gemaakt door mijn hoog zwangere vriendin. Dank je wel lieverd!

En nu zijn er nog maar een paar dagen samen. Ik ben dankbaar want ik weet ook dat dit niet vanzelfsprekend is. Veel vrienden van mijn lief zeggen dat hij zoveel geluk heeft gehad omdat zijn toeristenvisum is toegewezen. En mijn lieve vriendin en soulmate die zit er momenteel een beetje doorheen omdat het bij haar niet gaat zoals het zou moeten gaan. Haar lief zou ook hier moeten zijn nu. Ik geniet van mijn lief in Nederland maar ik heb ook constant een gevoel van waarom moet dit allemaal zo. Waarom krijg ik eindelijk na bijna 3 jaar wel een beetje wat ik wil. En waarom zij niet? Waarom is liefde niet het belangrijkste in deze wereld en waarom draait het om geld, politieke spelletjes, visums en ga zo maar door. Ik probeer dit gevoel weg te stoppen maar het is gewoon oneerlijk. Misschien had ik haar dit nog wel meer gegund dan mijzelf. Maar aan de andere kant had ik deze weken samen ook niet willen missen.

De laatste dagen? Die gaan we rustig samen doorbrengen. Uitslapen, shoppen, lunchen in leuke restaurantjes, uit eten met de familie en ga zo maar door. En chocola kopen. Heel veel chocola kopen. Iedereen in Tunesië wil namelijk chocola!

Nou tot snel! XXX

Foto 08-06-16 17 39 08

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s