De week (#10 deel 2) van verdronken strings..

Donderdag. Het donderde en bliksemde weer eens binnenin mij. Foei zeg, ik had het echt even zwaar. Ons werkoverleg verliep stroef en toen ik vanuit mijn hart en zonder na te denken zei dat er niet altijd alleen voor de “zwakkeren” gezorgd moet worden maar ook aan de “sterkeren” gedacht moet worden kreeg ik het bijna even te zwaar. Ik was boos en teleurgesteld en had de tranen in mijn ogen staan. Ik gooi het maar op het maandelijkse probleem. Ik ben trouwens echt van mening dat dit het geval is. Je moet in een team zorgen voor iedereen en niet alleen voor de mensen waarvan je denkt dat die zorg nodig hebben. Voor de rest van de dag heb ik mijn neus maar in een aantal dossiers gestopt.

‘s Avonds toen ik op de bank voor de tv zat dacht ik dat het heel hard regende. En niet alleen ik, mijn moeder dacht het ook. En toen ik op de toilet zat dacht ik dat nog steeds. En toen ik de hond die naast mij op de bank lag aaide en die een beetje nat was ging er nog steeds geen lampje branden. Totdat mijn moeder ongeveer 2,5 uur later een pakketje aannam dat afgeleverd werd en er een plas water in de gang lag. Lekkage op zolder. En wat voor een lekkage. Stress! Vaders was voor zijn werk onderweg en wij vrouwen wisten natuurlijk niet zo gauw hoe we het water moesten afsluiten. Buurman help! Op de zolder spoot het water ons tegemoet en het regende in de slaapkamers. Zwemmende strings in mijn ladekast en een televisie die functioneerde als een lekkend aquarium. Onze lieve buren en familie hebben ons super geholpen om alle spullen zoveel mogelijk droog te zetten maar er was bijna geen beginnen aan. Al dat water had zich al een hele tijd verspreid door het huis. En toen? Een paar uur later staat mijn bed buiten en lig ik op de bank. Met mijn 2 grote, kleine hondenvrienden. Wat een leven! Iets met niet kunnen slapen, een stinkende honden adem en ruimtegebrek. Maar goed.. This is life zoals mijn lief zou zeggen!

De volgende ochtend werd ik met een serieuze alcoholvrije kater wakker. Wat nu? Die arme ouders van mij. De schilder was net 2 weken klaar. Stap 1: contactpersoon voor de verzekering bellen. Stap 2: de meneer van de calamiteitendienst komt langs. Stap 3: alles wat niet nat is in verhuisdozen pakken. Stap 4: alle vloerbedekking en laminaat wordt door de calamiteitendienst verwijderd. Stap 5: alles wat in de opslag kan gaat naar de opslag van de calamiteitendienst. Stap 6: blowers in huis voor de komende weken om alles droog te blazen. De man van de blowers vond dat we allemaal zo rustig en positief bleven. Nou dat heb ik dus niet van een vreemde.. Haha. En toen was het alweer 18:00 uur ‘s avonds. Wat een thuiswerkdag had moeten worden werd een chaos dag. Tijd voor een douche. En dan uit logeren want ik heb geen bed meer.. En in mijn slaapkamer kun je nog steeds een douche nemen als je onder de aansluiting van de lamp gaat staan.

Zaterdag it is! Na een nachtje logeren en kamperen bij mijn bomen zagende broer en lieve schone zus kan ik er weer tegenaan. Op naar huis. Als ik de deur open doe hoor ik de blowers alweer gaan. De komende 3 weken blijven deze monsterdingen onderdeel van ons huishouden. Met veel kabaal en grof geweld blazen ze alles weer droog. Wat een feest! Project van de dag: een bed kopen zodat ik weer bij mijn ouders kan slapen en een nieuwe ladekast voor mijn verdronken strings, shirtjes en sportkleding. Hallo Ikea op zaterdag! Het shoppen was zo gepiept maar toen moest alles nog in elkaar gezet worden. Klussen met paps is altijd een uitdaging. Ik blijf toch een vrouw met een blonde gloed in mijn haar. En we begrijpen elkaar niet altijd. Dit keer ging het goed. Als een echte stoere chick gaf ik de plankjes voor het kastje aan en binnen no time (lees: een halve middag) was de slaapkamer weer een slaapkamer. Hiep hoi!

Dit weekend zou eigenlijk een weekendje Düsseldorf moeten zijn samen met twee vriendinnen. Maar dat is dus letterlijk in het water gevallen. Zo jammer! Zondag werd mijn thuiswerkdag en dus zit ik hier achter mijn laptop met een stapel werk. Met een schuin oog kijk ik naar Ajax-Twente en de kans is groot dat ik de weddenschap heb verloren. Mijn lief zei 2-1 en ik zei 2-2. Mijn ouders waren minder positief en zijn al uitgeschakeld.

Dat was dat. Tot volgende week! Ik wens jullie allemaal een hele mooie, zonnige week zonder al teveel wateroverlast..

maatschappij

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s