De week (#11) van verkiezingen en geen eetlust..

Maaaaandaaaaag wat was je mooi! En wat leverde je veel op. Het begon met een werkoverleg en ging over in een teamgesprek voorafgegaan door een korte presentatie van onze manager. Hij had het over POR: plezier, ontwikkelen en resultaat. Plezier in wat je doet, maakt dat je je ontwikkelt en dat zorgt ervoor dat je resultaat krijgt. Logisch toch? Deze 3 woorden zouden onderdeel van je werk, maar ook van je leven, moeten zijn. En samen met rust en ruimte en veiligheid en vertrouwen zouden ze de ingrediënten moeten zijn voor een functionerend team. Ik kan me hier wel in vinden, jij? Dat neemt niet weg dat er nooit wrijving mag zijn, want zoals jullie misschien wel weten is er zonder wrijving geen glans. Denk daar ook maar eens over na. 

Hebben jullie dat ook? Dat gevoel van opluchting en die glimlach die af en toe spontaan op komt zetten als je naar buiten kijkt en blauwe lucht en een zonnetje ziet? Of als je ‘s ochtends wakker wordt en de vogeltjes hoort fluiten. En als je ‘s avonds kunt hardlopen zonder dat je oren van je hoofd vriezen (3,5 kilometer it is vandaag!) Het lijken wel vlinders in mijn buik. De lente komt eraan en ik heb weer een winter overleefd. Ik ben een lente en zomer mens en ik beloof mezelf plechtig dat ik dit jaar ga overwinteren. Ook al is het maar voor even. Wie gaat er mee?

En dan is het alweer dinsdag. Ik begin in Hengelo en ga voor een overleg naar Zwolle en daarna weer terug naar Hengelo en dan naar huis. Reistijd 2,5 uur en werktijd 6 uur. Niet al te ideaal maar voor sommige overleggen wel de moeite waard. En vandaag was het niet reizen eigenlijk best leuk. Het zonnetje scheen, de eendjes zwommen in het water, de schaapjes liepen in de wei en mijn medereizigers waren niet vies of vervelend. Een heerlijk uitzicht waar ik van genoten heb tijdens mijn treinreis.

‘s Avonds was het tijd voor het laatste debat van onze politieke partijen. Het ging over van alles en nog wat maar wat ik vooral belangrijk vond is de conclusie: Nederland is van iedereen die zich houdt aan de normen en waarden en regels in ons land ongeacht afkomst of geloof. Amen! Het is bijna tijd voor de verkiezingen en ik vind het spannend en eng. Ik merk dat ik continu om mij heen kijk en me afvraag wat mensen gaan stemmen. Zouden we dan toch echt zoveel extreemrechtse PVV aanhangers in ons land hebben?

Woensdag 15 maart 2017! De dag van de verkiezingen en de dag van het thuiswerken. En de dag dat de vochtwaarden weer gemeten worden hier in huis. Om bij dat laatste te beginnen: als het een beetje meezit kunnen de blazers er na volgende week uit en kan er begonnen worden met het herstellen van alles wat herstel nodig heeft na de waterschade. Wat een rust zonder die blazers, die ga ik dus echt niet missen. En dan het stemmen! Ik weet niet maar vandaag vind ik het zo spannend. Ik hoop zo dat ik niet teleurgesteld ben in de verkiezingsuitslag. Ik hoop zo dat ik trots op ons Nederland kan zijn. En ik hoop ook dat ik niet de enige ben die zo denkt. Wel ben ik enorm trots op het kiesrecht dat ik heb. Als mens maar ook als vrouw.

Om 21:00 uur kom ik erachter dat ik best een beetje trots mag zijn op Nederland. De PVV is niet de grootste partij geworden en de uitslagen zijn naar mijn mening best ok. Natuurlijk blijf ik het eng vinden dat er toch zoveel mensen stemmen op een extreemrechtse partij maar ik ben ook extreem (niet rechts) opgelucht dat het merendeel van de mensen toch nog gelooft in een mooie en goede wereld voor iedereen. Ik kan lekker slapen en stel mijn “als de PVV aan de macht komt ga ik emigreren” gedachten nog even uit!

Toen was het alweer donderdag een dag waarin ik heel veel gedaan heb en ook heel veel moest doen. Korte overleggen en lekker hard werken zodat ik daarna heerlijk van mijn weekend kan genieten. Alweer een dag met een half uur pauze in het zonnetje op een bankje midden in Hengelo. Het leven kan soms zo simpel en mooi zijn. Genietmomentjes zijn er genoeg als je niet te kieskeurig bent.

‘s Avonds een vol huis met visite. Het regent geen water maar offertes op dit moment. Die hebben mijn ouders nodig om de waterschade af te handelen met de verzekering. Daarnaast komt er af en toe ook familie langs om de schade te bekijken. En ik heb mijn broertje geholpen met het opzetten van zijn scriptie. Behulpzaam typje ben ik toch. Als ik mijn lief niet help met studeren dan is het mijn broertje wel. Al moet ik er zelf echt niet meer aan denken. Verschrikkelijk die school verplichtingen. Laat mij maar gewoon af en toe lekker een beetje schrijven en leren van het leven om mij heen. Wat betekende POR ook alweer?

Vrijdag is het weekend! Ik had gisteren weer zo’n “ik kan niet eten” momentje. Geen trek maar wel honger en geen hap door mijn keel kunnen krijgen. Het zal wel een beetje stress zijn. Ik heb getwijfeld of ik dit wel/niet wil delen maar door het te delen heb ik wel een stok achter de deur om te blijven eten, dus vandaar. Vandaag zei ik dus tegen mezelf dat ik goed moet eten. Met de nadruk op MOET. Ik weet echt niet hoe mijn lichaam dan werkt en vind het zeer irritant dat ik hier geen controle over heb. Dus een goed ontbijt met havermout, een peer als tussendoortje, een bapao als lunch, een groot bord spaghetti als avondeten en een halve milkshake on the side.

Een halve milkshake? Nou ja! Om 15:00 uur was het tijd om naar mijn huis in aanbouw te gaan kijken. Voor het eerst! Super leuk om te doen maar niet heel handig als je dan om 14:55 uur een grote milkshake koopt. Dus deze werd geloosd, wel goed voor de calorieën trouwens. Samen met mijn broertje, de vervanger van mijn lief, ging ik het huis door. Echt leuk om er een beeld bij te krijgen. Hoe gaat het eruit zien, wat wil ik waar neerzetten maar ook wanneer is het eindelijk klaar? Aan de andere kant denk ik ook nog steeds na over het verhuren van dit huis omdat ik misschien toch wel voor langere tijd naar het buitenland wil. De wereld is zo mooi en er is zoveel meer dan Nederland te zien. Genoeg te denken dus. Maar eerst moet het huis klaar. Dus daar ligt de focus nu. Daarna zien we wel weer verder.

En dan is het alweer zaterdag en heeft de zon ook weekend. Verschrikkelijk die regen! En ik heb nog steeds geen zin aan eten. Dus het wordt weer een verplicht eet dagje. Ik speel voor Bob de Bouwer door de hele zolder te strippen samen met mijn ouders en merk al gauw dat dit een betere workout is dan de sportschool. Vloerbedekking van de trap verwijderden is geen kattenpis. Bloed, zweet en tranen van het lachen is waar deze dag voor staat. Die kleine vader van mij is in staat om 6 keer zijn hoofd te stoten aan het schuine dak. En als dat gebeurt zingt hij geen liedje maar bedankt hij God op een “vriendelijke” manier. NOT!

‘s Avonds heb ik een date. Totaal uitgeteld lig ik op de bank met Grey’s Anatomy en Harvey en Mike. En Jelle, het liefste hondje dat bestaat, natuurlijk. Heerlijk! Het eten ging uiteindelijk alweer iets beter vandaag. Rustig blijven en zorgen voor structuur met 3 duidelijke eetmomenten werkt voor mij altijd het beste. Binnen no time heb ik vast weer de eetlust van een olifant.

Vandaag is het zondag. Een relaxte dag! Uitslapen en lekker lang in bed liggen. Genieten van het feit dat ik geen verplichtingen heb en ‘s middags een gezellige dag met de familie. Want moeders is morgen jarig en dat vieren we vandaag! Op een culturele en internationale manier, want we een Chinees!

Fijne avond allemaal! ❤

maatschappij

Advertisements

2 thoughts on “De week (#11) van verkiezingen en geen eetlust..

  1. Fijn geschreven meid! 🙂 en hopelijk geniet je snel weer wat meer van eten! Maak van iedere maaltijd gewoon een feestje, dat scheelt al een hoop!

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s