Hoe is het met je lief?

Ik herinner het me nog zo: 12 januari 2017 de uitslag van het examen poging 2. Weer niet gehaald, maar het idee dat mijn lief zijn best had gedaan maakte voor mij veel goed. Mijn lief baalde en was verdrietig. Ik probeerde hem op te fleuren en zei dat hij even lekker bij moest komen deze week en dat het allemaal wel goed zou komen. Even goed wat drinken met vrienden en daarna weer met frisse moed vooruit naar de volgende poging. Daar werd meneer blij van. En als hij blij is ben ik dat ook. Dat is liefde toch? 

Maar het liep anders. De week na de ellendige uitslag was mijn lief er helemaal klaar mee. Hij had geen zin meer om opnieuw te gaan studeren en was bijna niet bereikbaar op Whatsapp en Facetime. Hij had het even helemaal gehad met alles. Het is ook gewoon zo *** dat een examen zoals dit nodig is om samen te kunnen zijn. Dan gaat het niet meer om liefde maar om procedures. En daarbij komt dan ook nog dat mijn lief, en veel van zijn Tunesische leeftijds- en cultuurgenoten, een iets andere mentaliteit hebben dan wij gemiddelde Nederlanders. En nee, ik mag niet generaliseren. Maar daar waar wij bijna allemaal zijn opgevoed met het idee dat het leven bestaat uit vallen en opstaan en doorgaan en wat je er zelf van maakt legt mijn lief de verantwoordelijkheid vaak ergens anders neer. Alles en iedereen is verantwoordelijk voor wat er in zijn leven gebeurt behalve hijzelf. Hij had niet harder kunnen studeren want hij heeft zoveel stress, niemand begrijpt hem en helpt hem en de dramatische woorden “I hate my life” zijn terugkomende dingetjes. En vooral ook de overtuiging dat hij zeker weet dat hij het examen goed gemaakt heeft en dat dus de uitslag niet klopt. Maar dat kan niemand controleren want we mogen het examen niet inzien. Misschien heeft hij wel gelijk maar deze instelling heeft zo geen nut want het levert niks op. Zolang het examen niet gehaald is kunnen we niet samen aan ons leven in Nederland beginnen, simple as that.

De vraag die ik hem meerdere keren gesteld heb is: “Wat is dan de oplossing?” en het antwoord dat ik kreeg: “I don’t know”. Zo goed spreekt hij dus Nederlands! Sorry, gefrustreerd sarcasme. Met “I don’t know” kom je niet heel erg ver en “I don’t know” is iets wat ik dus echt haat! Hoe moeilijk is het om een oplossing te bedenken als je een probleem hebt. Niet zo moeilijk toch? Dus werd het steeds minder gezellig tussen ons. Ondertussen was er ook nog zoiets als Africa Cup en Champions League en jullie raden het al van dat studeren en een goede oplossing bedenken kwam dus gewoonweg niets terecht in januari. En elke avond als je elkaar ziet zeiken over studeren maakt het ook niet gezelliger dus ik liet het maar even gaan. Hoe moeilijk ook.

Er zijn waarschijnlijk mensen die nu denken: “wil hij wel echt naar Nederland komen?” en “houdt hij wel echt van jou?” Ik ben nog steeds overtuigd van zijn liefde voor mij. Maar ik weet niet of hij de motivatie heeft om dat examen echt te halen en of zijn liefde voor mij groot genoeg is. Dus ik zou ik niet zijn als ik niet over creatieve oplossingen na zou zijn gaan denken. En die oplossingen zijn er wel maar daar moet ik dan zoveel voor doen en opgeven dat ik besloten heb om voor mezelf te gaan en daar niet voor te kiezen. Als de liefde er is dan bedenkt mijn lief zelf een oplossing voor al zijn (Tunesische) problemen en zorgt hij dat hij zich snel en volledig focust op ons en onze toekomst samen in Nederland. En dan gaat hij ook zelf inzien dat er een aantal dingen moeten veranderen als hij deze relatie wil behouden. Want zo gaat het niet goed komen.

Er is voor mij maar 1 oplossing en dat is ons als prioriteit stellen boven al het andere “belangrijke” en het basisinburgering examen halen en naar Nederland komen zodat we samen in ons huis kunnen gaan wonen dat over een paar maanden klaar is. Ik heb voor mijn gevoel alles gegeven en alles gedaan voor de liefde. En nu moet meneer iets gaan doen. En snel dus.

En dat is dus de stavaza oftewel stand van zaken op 1 april 2017. We hebben weinig contact en zijn niet samen in Nederland of Tunesië. Alles wat het niet zou moeten zijn is nu aan de orde.

En wat doet dat met mij? Mijn gevoelens zijn een rollercoaster. Ik ben teleurgesteld, boos, verdrietig, geïrriteerd, gefrustreerd, gebroken, woest en ga zo maar door. Maar aan de andere kant voel ik me ook sterk en sterker worden. Ik focus me weer meer op mijn eigen leven en toekomst en op wat ik belangrijk vind in het leven en dat voelt best goed. Dat is voor mij de bevestiging dat ik goed bezig ben. En ook mijn omgeving staat volledig achter mij en hoe ik dit aanpak. Dat geeft rust maar begrijp mij niet verkeerd. Dit is alles wat ik niet gewild heb. Zo had ik het me niet voorgesteld..

ik-2

Advertisements

One thought on “Hoe is het met je lief?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s