De week (#14) van het is de toon die de muziek maakt

Ken je dat gevoel dat je op maandagmiddag alweer toe bent aan weekend? Of dat je op je eerste dag na je vakantie alweer toe bent aan vakantie? Nou dat gevoel had ik vandaag. Ik ben iemand die niet tegen onrecht en ongelijkheid kan. Voor mij is iedereen gelijk als het om kleur, geloof of afkomst gaat. Maar ook als het om functie of opleiding gaat. Wat mij betreft zijn we allemaal collega’s en zijn we allemaal gelijk.

Gelijkheid vind ik belangrijker dan functie of opleiding als het om de teamontwikkeling en teamspirit gaat. Heb begrip voor elkaar en gebruik je functie niet om wensen of eisen te stellen die je (eigenlijk) niet hoort te stellen. Je begrijpt waarschijnlijk wel dat mijn maandag een heftige dag was. Tijdens het werkoverleg heb ik bovenstaande op een heerlijke niet zo tactische manier duidelijk gemaakt. Het idee was goed, de uitvoering wat minder laat ik maar zeggen.

Dinsdag had ik een treindagje. Om 07:00 uur richting Utrecht en om 12:30 uur van Utrecht naar Zwolle en toen vanuit Zwolle om 16:00 richting huis. Wereldreis maar dan anders. Backpacken maar dan anders. Ik heb geleerd hoe ik een OV-fiets kan regelen en ben op de fiets Utrecht doorgegaan. Tja, ik ben en blijf iemand uit Twente en die zijn soms een beetje wereldvreemd. Doe je niks aan! In Utrecht had ik een werkoverleg en heb ik veel nieuwe mensen leren kennen en ook weer veel geleerd. De dynamiek en het gevoel is in elk team anders. En als je dan als buitenstaander aansluit krijg je daar een heel mooi beeld van. De uitdaging voor mij blijft om vragen te stellen en mensen aan het denken te zetten en niet teveel mijn mening te geven en op de voorgrond aanwezig te zijn. Balance is the key! Een heerlijk dagje dat ik heb afgesloten met mijn schone zus bij de verloskundige. Zo leuk om het hartje van de baby te horen. Het was net een klein galopperend paardje. Ik ben echt super benieuwd naar mijn kleine neefje!

En toen was het geen-thuiswerk-woensdag maar op-kantoor-lekker-druk-doe-dag. Een dagje keihard werken in verband met al die vrije dagen die eraan komen. En daar ben ik me toch aan toe. Ik voel me echt een dweil op dit moment. Heel, heel, heel erg moe en slap. Volgens mij is dit weer een typisch geval van dingen die in je hoofd zitten hebben zoveel invloed op je lichamelijke functioneren. In mijn slaap loop ik marathons en voer ik hele gevechten en overdag ben ik moe. Dus dat, en dat was niet de afspraak want ik heb mezelf beloofd om lief voor mezelf te zijn. Het leven is veel te leuk om met jezelf in gevecht te zijn!

Donderdag! De laatste werkdag van de week. De laatste werkdag voor het lange weekend. De laatste werkdag voor de paashaas! Hiep hoi wat een feest! Voor de mensen die het nog niet weten, ik ben niet zo van de verplichte vrije dagen waarbij het “verplicht” samen met familie eten hoog aangeschreven staat. Ik ben meer iemand die elke dag even gezellig samen eet en op feestdagen zo min mogelijk doet maar vooral doet waar ze zelf zin in heeft. Maar dat terzijde. Donderdag was opnieuw een lekker druk dagje op het werk maar ook een dagje met goede gesprekken en feedback geven. Best wel apart hoe mensen soms over mij denken. Ik zeg wat ik denk en dat komt er soms, of vaak, het is maar net hoe je het bekijkt, een beetje hard/rot/lomp/(te) eerlijk uit, dat is ook maar weer net hoe je het bekijkt. Degene die ik aanspreek voelt het vaak anders dan de mensen eromheen. Als het gebeurt en ik zeg iets waardoor mensen zich gesteund voelen dan worden er complimentjes gestrooid. Maar als ik iets zeg, waar ik vaak ook nog wel gelijk in heb, en dat voelt als feedback/aanspreken dan regent het kritiek.

Vooral de opmerking: “het is de toon die de muziek maakt”. Ja tuurlijk joh, hebt gelijk, het is de toon die de muziek maakt! Ik ben niet altijd even handig en tactisch. Maar ik zeg wel eerlijk wat ik denk en daar ben ik trots op. Want ik heb zelf erg veel moeite met mensen die niet zeggen wat ze denken of achter de rug om van anderen zeggen wat ze denken. Of mensen die ja zeggen en nee doen.  En ook al lijkt het misschien niet zo, ik doe mijn best om zoveel mogelijk rekening te houden met het gevoel van degene die ik de opmerking naar zijn/haar hoofd slinger. De ander zou het ook kunnen omdraaien en zich af kunnen vragen waarom hij/zij de opmerking op deze manier naar het hoofd geslingerd krijgt. Vaak heb ik dan al meerdere keren iets op een normale en rustige manier (een lekkere toon reggae muziek zeg maar) gezegd en valt het kwartje (maar) niet waardoor ik overstap naar de lompe, niet zo tactische (een heftige hardstyle muziek zeg maar) stijl die niet iedereen waardeert. Dus inderdaad. Het is de toon die de muziek maakt en dat kun je op meerdere manieren bekijken. Nou dat was de donderdag.

En toen was het vrijdag en een roostervrije dag maar ook een collectieve vrije dag. En wat doe je dan? Dan ben je assistent in het project: Ikea Keuken. De verkorte versie voor mensen die ooit nog een Ikea keuken in elkaar willen gaan zetten: het kost veel tijd en haastige spoed is zeker bij een Ikea keuken niet goed. Stap 1: zorg voor de tekening en de lijst van alles wat je nodig hebt. Stap 2: geef elk kastje een nummer en verdeel alle doosjes die bij de kastjes horen over de nummers. Stap 3: lees voor elk pakket eerst de handleiding door en begin daarna met het eerste pakket. Stap 4: begin met in elkaar zetten, streep af wat je in elkaar zet en stop pas als je klaar bent. Stap 5: bereid je erop voor dat stap 4 ongeveer 3,5 dag duurt en een negatieve invloed kan hebben op goede relaties en de gemoedstoestand van de betrokken mensen. Tip: wil je je relatie niet verpesten voordat je samen in het huis woont, vraag dan iemand anders dan je partner om je te helpen. Gewoon maar een tip van de Klus Zus.

Na vrijdag komt zaterdag en dit was een hoe verhuis ik zoveel mogelijk met een Twingo dag. Jullie geloven het misschien niet maar de Twingo is de ideale verhuisauto. Bankjes plat en stapelen maar. Het is misschien niet de alle knapste auto maar wel een super functionele bouw- en verhuisauto. Maar genoeg over mijn “bouwauto”. Ik ben nog steeds in de ik-zorg-dat-ik-geen-tijd-om-na-te-denken-heb-modus en dat gaat best goed. Ik klus zoveel als ik kan klussen en gelukkig komt alle hulp van deze Klus Zus goed van pas. Een win-winsituatie waarmee ik  vooral nog even doorga dus.

En toen was het alweer de eerste paasdag. 16 april 2017. Soms vraag ik mij af waar de tijd is gebleven. Zo kwam ik 3 december 2016 vol goede moed en positief terug uit Tunesië met de instelling examen klaar, papieren regelen en we kunnen eindelijk samen zijn. En nu zijn we 4 maanden verder en allesbehalve samen. Ze zeggen toch altijd: time flies if you’re having fun. Nou time flies ook wel als het allemaal niet zo lekker loopt. De time flies gewoon altijd. Maar voor nu ga ik me focussen op een korte vakantie uitzoeken. Want dat is wat ik binnenkort even ga doen. Samen met een vriendin een paar dagen relaxen op een zonnige plek. Het kan altijd erger. Iemand nog tips?

En voor jullie allemaal: fijne paasdagen en geniet van dit heerlijke, lange weekend!

XXX

maatschappij

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s