De week (#25) van dag lieve Jelle en een rotgevoel

Deze maandag was echt een rollercoaster. In positieve en negatieve zin. Wat begon als een lekker werkdagje ging over in een sushi date met mijn broertje en schone zus om te vieren dat mijn lieve broertje zijn diploma had gehaald. Met een dikke 8 dat ook nog! We hadden net de eerste sushi achter de kiezen toen mijn vader appte. Het ging niet goed met mijn kleine, grote hondenvriend. Hij was out gegaan tijdens het wandelen, nu is dat ook zo gek nog niet met 32 graden, maar hij had veel pijn en was benauwd en zijn hartje ging onwijs tekeer. Dus doei sushi en hallo dierenarts. Er werd een echo gemaakt en de conclusie was dat zijn hele buikje vol met vocht zat en dat zijn lichaampje het zwaar had. Heel zwaar. En dan komt dat moment dat je moet beslissen: meer medicijnen of in laten slapen. Kijk dan maar eens in die lieve hondenogen en probeer dan maar eens een beslissing te nemen. Gevoel of verstand? Verstand of gevoel? Voor mijn gevoel mocht hij nog lang niet gaan. Mocht hij nooit meer gaan en moest hij voor altijd bij me blijven. Maar mijn verstand zei dat het tijd was om hem te laten gaan. Hij was er altijd als anderen er niet waren en hij voelde mij perfect aan. Hij kwam toen mijn eerste relatie voorbij ging en hij ging toen mijn laatste relatie voorbij ging. En daar tussenin hadden we het 14 jaar helemaal geweldig. Hij was net als mij: een grote bek maar een heel klein hartje. En in dat kleine hartje van mij zal altijd een heel speciaal plekje voor hem zijn. Mijn kleine, grote hondenvriend Jelle ❤️..

Na een korte, wilde nacht met weinig slaap en verschrikkelijke dromen is het dan toch tijd om weer aan het werk gaan. Ik voel me misselijk, ben benauwd en heb de eetlust van een goudvis. Jaja, daar gaan we weer: #stress. En on the side rollen ook de tranen af en toe nog eens over mijn wangen. Dit is ook het leven, is alles wat ik denk. Dus daar gaan we, op weg naar voorlopig de laatste bijeenkomst in het kader van de digitalisering. 29 graden en 2,5 uur met de trein. Hallo Rotterdam! Wat ik altijd best wel bijzonder vind is dat ik altijd een soort van tot rust kom op mijn werk. Ook al is mijn leven een rollercoaster op mijn werk ben ik ok. Daar kan ik me focussen op mijn ding doen en hoef ik even niet na te denken over al het andere. Zo ook vandaag. Tijdens de bijeenkomst knap ik op en krijg ik energie. Ik voel me beter en kan er weer tegen aan. ‘s Avonds ben ik wel lief voor mezelf en ga ik lekker om 21:00 uur naar bed. Doei wereld!

Woensdag alweer! 30 graden alweer en een dag op kantoor. Alweer. Niet thuiswerken alweer. Ok genoeg drama. Het leven is mooi! Een fijne werkdag zonder overleggen en stress, wat wil een mens nog meer? Op de terugweg in de trein naar huis verbaas ik me weer eens over de zomergedachte die sommige mensen hebben. Nou eigenlijk verbaas ik me vooral over hun kledingkeuze in de zomer. 30 graden betekent toch niet dat je er half naakt en zo ongeveer in je ondergoed bij kunt/moet/mag lopen? Zouden die mensen niet in de spiegel kijken voordat ze de deur uitgaan? Kunnen ze beter wel doen want dan zouden ze zien dat hun billen onder hun korte broekje uitkomen of dat hun jurkje eigenlijk meer een veredeld pyjamaatje is. Of dat hun shirtje meer tiet laat zien dan de ogen van de gemiddelde medelander aankan en dat hun kleding weinig goeds doet voor hun figuur. De kleding die in de mode is, is niet voor iedereen weggelegd. Kleding die bij je figuur past is het nieuwe hip en sexy mensen! Om het maar niet te hebben over de niet zo okselfrisse okselgeuren die zo af en toe mijn neusje in dansen. Bah zeg! Eén woord: DEODORANT. Waar ik dan wel weer jaloers op ben zijn die meiden die mooie sandaaltjes aan hun kleine voetjes hebben die perfect passen! Mijn platvoeten maat 40 zijn daar zeer ongeschikt voor. Sandaaltjes passen gewoon bijna nooit. Maar er was wel een mevrouw op het station die zei dat ik zulke leuke schoenTJES aan had. Niet schoenEN of grote voeten maar ze zei SCHOENTJES! Alleen maar liefde voor deze mevrouw dat snappen jullie natuurlijk wel.

En dan is het de wekker die om 05:15 uur gaat. Om 09:00 uur moet ik voor een overleg in Amsterdam zijn, dus stap ik donderdag om 06:15 uur in de trein. Op zich geen probleem voor een keertje maar het werd een stuk minder leuk toen de airco in de trein het niet deed. Zweten! Het overleg ging goed maar ik voelde me niet op mijn gemak. Ik moest snel mijn verhaal doen en voelde me opgejaagd. Ook merkte ik dat er een verschil bestaat tussen wat ik en mijn collega hebben gesignaleerd op de kantoren en wat de rest van het team heeft gesignaleerd. Omdat wij op dit moment veel op de kantoren komen krijgen wij veel mee van de houding en het gedrag van de medewerkers met betrekking tot de digitalisering. Voor anderen is dit minder goed in te schatten. Maar goed, overleg klaar en terug naar kantoor zodat ik daar ook nog een paar uurtjes iets kon doen. En daarna? Daarna is het tijd voor weekend!

En het weekend van 3 dagen bestaat uit: uitslapen en naar de kapper op vrijdag. Een heerlijk dagje bijkomen. Zaterdag is het een klusdag. Iets met stroom en lampen ophangen en de vloer afplakken en ga zo maar door. 10.000 stappen verder ben ik doodop en sluit ik af met een avondje Netflixen. En toen voelde ik hem al aankomen, de zondag. Deze zondag was weer eens zo’n dag waarop ik nergens zin aan had en vooral last heb van mezelf. Een hoofd vol gedachten waarin ik terugkijk naar de afgelopen tijd en vooruitkijk naar volgende week: de verhuizing. En beiden staan me vandaag even tegen. Ik heb zoveel zin om weer mijn eigen plekje te hebben maar.. Maar ja wat? Dat ja. Ik zie er tegenop. Niet tegen het alleen wonen (dat absoluut niet) maar wel tegen het opnieuw beginnen. Het daten (hoe moet dat?) en sociaal doen (ik ben een bankhanger en Netflixer) terwijl ik daar misschien wel helemaal geen zin aan heb. Het uit de comfort zone stappen en ga zo maar door. Maar eerst nog even verhuizen en settelen. #stapvoorstap is how it goes!

Fijne week en tot snel! XXX

maatschappij

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s