Totally (grenzeloos) in love (again)..

Toen ik begon aan mijn eerste grenzeloos verliefd avontuur zei ik al vrij snel: “nu ga ik ervoor, omdat ik van hem houd, maar achteraf gezien zou ik er niet eens aan beginnen.” De afstand, het missen, de frustraties en irritaties van slecht werkende digi communicatie en de cultuurverschillen maakten dat het geweldig en verschrikkelijk tegelijk was. Toen het over was na 3,5 jaar wist ik het zeker: NOOIT WEER! Totdat ik naar Siciliรซ ging. 

Mazara del Vallo was blijkbaar de perfecte plek om nog eens voor de bijl te gaan. Italiaanse mannen met een mysterieuze oogopslag en een stoppelbaardje hebben nou eenmaal iets in mijn ogen. Iets magisch en iets wat maakt dat mijn hart sneller gaat kloppen. Sexy heet dat toch? Zo ook hij, de jongen die in het restaurant werkte. Hij keek me aan en ik was verkocht. Mijn vriendinnen en ik analyseerden hem en kwamen tot de conclusie dat deze jongen een perfect gezicht had. En wat deed hij? Hij kwam ons ongevraagd een voorgerecht brengen. De charmeur..

We keken elkaar aan en draaiden de volgende dagen heerlijk om elkaar heen. Hij zei een paar keer “Hello Miss” en probeerde een gesprek aan te knopen maar ik besloot hem te negeren. Alles wat ik dacht was: “Nee, niet nog een keer”. “NIET WEER!” Maar toch genoot ik van zijn aandacht. Het ultieme vakantiegevoel. De zon streelde mijn huid en de aandacht streelde mijn ego. Ik ben het contact maken met de ander blijkbaar toch niet verleerd en ik mag er blijkbaar toch wel zijn. Heerlijk die bevestiging, die had ik even nodig na 3,5 jaar grenzeloos verliefd te zijn geweest.

Na het voorgerecht probeerde hij mij de volgende dagen nog te verleiden met toetjes en zijn glimlach. Nectarine met liefde in stukjes gesneden met een beetje ananas en Nutella on te side. Lekker geserveerd in een romantisch plastic bekertje. Mijn geluk kon niet op. Hij maakte voor mij een cocktail van wijn en bitter lemon (blijkbaar kan dat ook) en hij sneed mijn pizza toen ik weer eens zeer onhandig aan het klungelen was met mijn mes en vork. Charming en lief tegelijk. En ik? Ik bleef maar (stiekem) kijken naar hem, die knappe jongen. En ondertussen bleef ik denken: “nee, niet nog een keer.” “NIET WEER!”

En zo ging het door totdat ik op een avond uit de lift kwam en hij daar op mij stond te wachten. Mijn goeie god wat was die kerel toch woest aantrekkelijk. Hij noemde me nog steeds Miss (#fail) en vroeg hoe het ging. We kwamen aan de praat en ik kwam erachter dat hij uit Napels komt. Zijn Engels was allesbehalve perfect (NIET WEER!..) maar de woorden: “Your eyes make my heart go boom boom, boom boom” waren perfect voor mij. Daar smelt de nuchtere, oer Hollandse ik van. Nadat ik bijna stikte van het lachen en zei dat hij niet goed wijs was natuurlijk. Wat een blablabla opmerking. Maar hij had mij. En ik had hem. Daarna verpeste ik het door weg te lopen en terug te gaan naar mijn vriendinnen.

Een gemiste kans maar ik ben hier zo slecht in. Ik denk altijd veel te veel, maar op dat soort momenten laten mijn hersencellen mij echt enorm in de steek. De avond was jong en de nacht lag aan onze voeten en wat deed ik? Ik ging terug naar mijn vriendinnen en negeerde hem weer. Een gemiste kans. Helaas pindakaas, of Nutella dan in dit geval.

De laatste avond kreeg ik nog een keer een toetje van hem. Dit keer met ananas en Nutella. En ik lust helemaal geen ananas maar ik kon het gewoon niet laten staan. Made with love toch? En toen? Toen raakten we elkaar kwijt. En toen was het over. Mijn vakantie en het uitzicht op die knappe Italiaan. De lekkere toetjes, zijn geweldige ogen en mooie glimlach. Nu kan ik er alleen nog maar over dromen. Want dit keer koos ik ervoor om geen telefoonnummers uit te wisselen of social media vrienden te worden. Dit keer koos ik ervoor om gewoon weg te gaan en nooit meer achterom te kijken. Uit angst voor een herhaling van mijn grenzeloos verliefd verhaal.

En nu vraag ik me af: Is dit dom? Of is dit verstandig? Iets met verstand of hart of de balans tussen beiden. Thuis gekomen zocht ik social media af maar met alleen een voornaam kom je natuurlijk niet zo ver.. Wat zouden jullie doen?

couple-vacation-tord-sollie-unsplash
Credits: Tord Sullia via Unsplash
Advertisements

2 thoughts on “Totally (grenzeloos) in love (again)..

  1. Ik denk echt niet dat je hersencellen je in de steek gelaten hebben maar ze eerder de bovenhand genomen hebben. Soms moet je gewoon in ‘t leven springen. Met de ogen dicht en je hart wagenwijd open. “Out of the box is where the magic happens.” Zo zou ik het doen. Tot op het moment dat ik weer eens verliefd word langs de andere kant van de wereld om dan en schuchter de moeilijkheden kapot te analyseren en achter te blijven met het voornemen te nemen dat ik het volgende keer anders ga doen.

    Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s