Dag 2 van mijn transformatiereis door Marokko in 7 woorden

10 november 2017: Genieten.

We beginnen om 07:30 uur met een meditatie sessie van een uurtje op het dakterras. Even helemaal leegmaken en terug naar jezelf. Het is nog best koud maar het is zo fijn om helemaal even met jezelf en je eigen gedachten bezig te zijn. Na de meditatiesessie hebben we lekker ontbeten en krijgen we de volgende opdracht. In tweetallen gaan we een hammam sessie doen.

De hammam sessie bestaat uit scrubben, warm-koud water douche, sauna, massage en als afsluiter een zoutwaterbad. En dat alles doen we dus samen en bij elkaar. Bijzonder om te merken hoe er dan een band ontstaat en hoe je door lichamelijk contact te maken goede gesprekken met elkaar krijgt. Mijn “partner” is echt een hele fijne persoonlijkheid die mij serieus neemt en mij als volwaardige gesprekspartner ziet. Heel prettig. Vooral ook omdat ik soms in mijn omgeving het gevoel heb dat ik geen volwaardige gesprekspartner ben en dat er niet geluisterd wordt naar wat ik echt vertel. Ook merk ik dat ik minder moeite krijg met lichamelijk zijn met “vreemden”. Elkaar aanraken, als in een knuffel, is best wel ok en kan juist iets extra’s geven/brengen in een gesprek.

‘s Middags gingen we in een groepje van 3 Marrakesh in. Dit groepje is voor vandaag mijn “familie”. Ik heb een “neef” en een “zus” en daarmee ga ik op pad. We krijgen een routebeschrijving met opdrachten mee én geld om de opdrachten uit te voeren. Het is de bedoeling dat we die avond een kip tajine gaan maken. Dat begint dus met een kip laten slachten. Je zoekt een levende kip uit en krijgt een geslachte kip terug. Hoezo back to basic! En daarna moeten alle ingrediënten voor de tajine nog gekocht worden. Dat betekent op zoek naar de juiste winkeltjes en onderhandelen. En dat in een team. De uitdaging van het team waar ik in zat was genieten. De uitdaging voor mij was niet te snel gaan. Ik merk dat ik me thuis voel in Marrakesh. Ik geniet van het contact met de lokale bevolking. Ik ben blij en lach en onderhandel met plezier. Wat ik moeilijk vind is om het gezellig te houden met mijn familie. Er komt een leider met prestatie drang in mij naar boven en ik merk dat mijn neef ok is maar dat mijn zus vindt dat ik te snel ga. Ik vind haar zeuren maar ik pas me aan en neem gas terug. Uiteindelijk slaagt de opdracht en zijn we allemaal tevreden. Klaar om de tajine te bereiden gaan we terug naar huis.

In de keuken neem ik opnieuw (een beetje) de leiding en bereiden we samen de tajine. Ik geef duidelijk aan wat ik wel en niet wil doen (lees: kip in stukken snijden/hakken is niet mijn ding) en leg uit hoe ik de tajine thuis altijd klaarmaak. Het duurt lang maar het eten is heerlijk. Ondertussen kijken we naar de foto’s die we moesten maken tijdens de opdrachten. Ik had voordat ik naar Marokko ging een doel voor mezelf gesteld: op mijn gemak zijn als ik moet poseren voor een foto en dus bewust in de belangstelling sta. Laat dat nou net een opdracht geweest zijn vandaag. We moesten een fotoshoot doen met 4 verschillende kledingsetjes en ik was het model. Het was even ongemakkelijk maar ik kreeg er plezier in. En de foto’s zijn me leuk geworden.

Uiteindelijk spreken we de dag nog even door en mijn conclusie is dat ik me goed voel. Ik kom langzaam tot rust in de groep.

IMG_6342

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s