Ben je nog steeds met die jongen uit Italië?

En gaat dat echt goed? Wat doet hij dan de hele dag en spreekt hij al Nederlands? Ok, tijd voor een update! We zijn alweer bijna 4 maanden samen en eigenlijk gaat alles zoals het moet gaan. De kerel heeft nog steeds een beetje werk via een uitzendbureau, gaat nog steeds naar school en is ook nog steeds in Nederland. Ons leven is burgerlijk saai en begint op het lopende band werk dat hij deed bij de Johma te lijken. Daar moest verandering in komen, dus gingen we op familiebezoek. Nog burgerlijker en saaier dan het al was zou je zeggen maar we gingen op familiebezoek in Frankfurt en Napels en vierden on the side oud & nieuw in Milaan. Dat was allesbehalve saai kan ik jullie melden.

Het begon met de kerst en mijn verjaardag die we gewoon lekker in Losser zouden vieren. Even bijkomen van alle drukte en stress van de afgelopen tijd was mijn prioriteit. Dus sprak ik met de rest van de familie af dat we op de tweede kerstdag, ook mijn verjaardag, gezellig samen zouden zijn. Heerlijk 2 dagen samen niks doen en dan een dagje gezelligheid. Toch? De mister dacht daar iets anders over. Die had het ten eerste natuurlijk weer eens niet helemaal begrepen (een taal dingetje zeg maar) en vond ten tweede dat je op 24, 25 én 26 samen moet zijn met de familie. En dan ook de hele familie: vader, moeder, oma, opa, ooms, tantes, neefjes en nichtjes en ga zo maar door. Tja, dat kan. Maar niet in Nederland en in ieder geval niet in mijn familie. Ik moet er niet aan denken en zou gillend gek worden. Sorry but no sorry lieve familie..

Dus de mister heeft 2 dagen geklaagd en genoten van de derde dag samen. En hij heeft wel 1000 keer gezegd dat hij volgend jaar kerst gaat vieren in Napels. Ok, veel plezier! Dan heb ik nog meer tijd om te ontstressen.. Al hoop ik dat dan niet meer nodig te hebben. Mijn goede voornemen voor 2018 is namelijk balans tussen werk en privé. Tot zover cultuurverschil 1.0..

Op 27 december vertrokken we naar Frankfurt met de auto. Aangezien de mister al heel lang niet gereden heeft moest ik rijden. 4,5 uur op de Duitse snelweg is niet mijn hobby kan ik je vertellen. En het begon al voordat we weggingen. Want de mister had besloten dat het vandaag zijn “elegant” dag moest worden en trok dus zijn pak aan. En ik mijn jeans met Uggs en slobbertrui omdat ik relaxed in de auto wou zitten. Niet echt een combi! Ik verzocht hem vriendelijk, doch dringend of hij zich om kon gaan kleden. En dat zorgde voor een gedoetje. Hij had mij de hele week al geïrriteerd door te zeggen dat de familie in Frankfurt heel chique is en ik voelde me echt zo’n enorme boerin uit Losser. Dus eigenlijk was het ook meer mijn probleem dan zijn probleem. Ik was eigenlijk gewoon even heel erg onzeker en nerveus om de familie te ontmoeten. Maar het werd ons probleem omdat ik weigerde te gaan rijden als hij zich niet zou omkleden. Kinderachtig hè? Uiteindelijk reden we om 12:00 uur weg in onze chill outfits en hebben we twee super dagen gehad in Frankfurt. Met super lieve en leuke mensen en ik had me natuurlijk druk gemaakt om niks. Ik haat die onzekerheid dat ik niet voor andere mensen onder wil doen. Ik heb er niet vaak meer last van maar elke keer dat het opkomt is nog een keer teveel.

Weer thuis hadden we 1 dagje om bij te komen en de koffer te pakken. Voordat we op oudejaarsdag naar Milaan zouden vliegen. In Milaan zouden we oud & nieuw vieren in een restaurant met een vriend van de mister en zijn Spaanse vriendin. Kledingstijl: elegant of chique de frique, hoe je het maar noemen wilt. We zouden om 17:30 uur in Milaan landen en moesten om 21:00 uur bij het restaurant zijn. Natuurlijk hadden we vertraging en waren we uiteindelijk pas om 20:00 uur in ons appartement. Omdat het oud & nieuw was reden er geen metro’s en bussen meer en moesten we lopend met al onze bagage naar ons appartement. “Super catastrofic!” zoals de mister dat dan zegt. Douchen en door! Die elegant code kon me gestolen worden. Ik trok een outfit aan die IK leuk vond en die MIJ een goed gevoel gaf. 1-0 voor Debb. Was ik underdressed of was de rest overdressed? Wat is underdressed? Ik had iets meer stof om mijn lijf dan de gemiddelde Italiaanse vrouw in het restaurant. Gelukkig maar! Om 23:45 uur besloten de mannen dat we naar de Duomo (de kathedraal in Milaan) zouden lopen om 00:00 uur daar te vieren. Goed idee? Op mijn laarsjes met hakken in die charmante straatjes van Milaan met duizenden andere mensen in de regen happy new year schreeuwen was echt onvergetelijk! En die ene vuurpijl die werd afgeschoten ook. Voel je het sarcasme? Zelfs in Losser wordt oud & nieuw beter gevierd. Denk ik..

Om 00:15 uur gingen we een rondje lopen en kijken of we ergens naar binnen konden. De vriend van de mister en zijn vriendin wilden tot 06:00 uur in het centrum blijven en dan de eerste metro naar het hotel nemen. Nou ja leuk joh! Maar in de regen en zonder toegangskaarten voor een café of discotheek in Milaan is dat voor mij niet echt een optie. Om 01:30 uur was ik er zat van en zijn wij naar ons appartement gelopen. Dat werd niet echt gewaardeerd door de vriend van de mister, maar ja. Ik ben geen 16-jarige puber meer die zo laat mogelijk wil thuiskomen. Ik vind dat ik op dat soort momenten meer aan mezelf moet en mag denken: “Sorry maar doei!” We verdwaalden op de terugweg heerlijk in de regen en deden er uiteindelijk 40 minuten over om vanuit het centrum naar het appartement (dat ook in het centrum lag) te lopen. Verdwalen is mijn kwaliteit. Mijn voeten! En wat een happy new year! In totaal hadden we inmiddels 21 kilometer gelopen. Nu ik dit zo schrijf voel ik me een heerlijke klagende Nederlandse..

De volgende dag genoten we samen van Milaan met een ontbijtje, een bezoek aan de Duomo, de Galleria en San Siro, het voetbalstadion van Milaan. Super! Wat een mooie stad om je een dagje te vermaken. ‘s Avonds spraken we nog een keer af met de vriend en zijn vriendin en genoten we op het dakterras bij de Duomo van het uitzicht. Hun maakten 1000 selfies en ik maakte herinneringen door om me heen te kijken en alles in me op te nemen. Verschil moet en mag er wezen toch?

Tijd om naar Napels te gaan. Van Milaan naar Napels met de trein is ongeveer 5 uur. En het kost ongeveer € 100 per persoon. Daar hadden we even niet op gerekend. En die goedkope vliegticket naar Milaan was dus uiteindelijk niet de moeite waard want we hadden beter rechtstreeks naar Napels kunnen vliegen voor wat betreft de kosten. Maar goed, Milaan was mooi! In Napels aangekomen dacht de mister dat ik een auto had gehuurd en ik wist nergens van. Hoe, wat en waarom? I don’t know. De conclusie: Italiaans-Nederlandse miscommunicatie to the max! We gingen dus zonder auto en met de trein naar Ottaviano, het dorp dat dichtbij Napels ligt en waar de mister vandaan komt. In de trein maakte ik direct kennis met de armoede en de hangjeugd. Mij werd door een mevrouw van de beveiliging geadviseerd om mijn ringen af te doen en de jongens in de trein waren super irritant en asociaal. Cultuurverschil 2.0. Een andere wereld dus.

We werden opgehaald van het station door de vader van mijn vriend. En door zijn zusje én een buurmeisje. Samen met onze bagage zat de auto meer dan vol en ik kreeg spontaan een lachstuip. De familie was super aardig en de volgende dagen hebben we dan ook samen gegeten en gezeten en gekletst en gedaan. Mijn Italiaans is minimaal en ik kon me dus bijna niet verstaanbaar maken maar dat mocht de pret niet drukken. Er werd veel gekletst. Met passie en volume. Zeer veel volume. Mijn oren toeterden van her begin tot het einde. De discussies en het temperament. Een gemiddeld gesprek daar lijkt op een heftige discussie hier. Super vermoeiend en ik was dan ook blij dat we ‘s avonds lekker in onze eigen hotelkamer even bij konden komen.

Ons doel van deze vakantie was niet alleen op familiebezoek maar ook papieren regelen voor de gemeente in Nederland. Als je verhuisd binnen de Europese Unie moet je een uittreksel van het geboorteregister en een bewijs van de burgerlijke staat aanleveren. Dat lijkt heel makkelijk maar daar zagen we enorm tegenop omdat papieren regelen in een ander land vaak gedoe betekent. Maar in dit geval waren de papieren binnen een uur in orde en gratis. Ideaal en boven verwachting! Des te meer tijd hadden we om van Napels en omgeving te genieten. En Napels is dus echt een geweldige stad. Veel historische gebouwen en kleine straatjes en in die kleine straatjes allemaal leuke winkels met leuke en goedkope kleding.  Jullie raden het al we hadden een bagage probleem op de terugweg..

De laatste avond gingen we gezellig uit eten met twee vrienden en hun vriendinnen. Om 23:30 uur zaten we (pas) aan de pizza. De pas staat tussen haakjes omdat ik dit pas vind en de mister dit niet meer dan normaal vindt. Ik had me in de afgelopen dagen zo vol gegeten (met gluten) dat ik spontaan ziek werd en mijn buik gigantisch opspeelde. Altijd fijn dat gluten gedoetje! Als toetje gingen we ook nog naar een verjaardagsfeestje in een salsa discotheek. Lees: geweldige muziek en heel veel schaars geklede en geweldig dansende vrouwen. Stond ik daar met mijn coltruitje én buikpijn. Het boerin uit Losser gevoel speelde weer eventjes op maar ik liet het snel gaan. Het was zo niet mijn avond maar de mister genoot van het feestje met zijn vrienden. Mooi om te zien. En hij heeft het nog steeds over mij die “vintage” is en niet kan leven volgens de Italiaanse leefstijl. Tja, wat zal ik ervan zeggen? “Ik ben ik” of zoiets?

5 januari 2018. Tijd om naar huis te gaan. Dat waren de woorden van hem. Hij die na 3 maanden Nederland al thuis noemt terwijl we in Napels zijn. Dat voelt goed kan ik je vertellen. We hebben nog genoeg te doen de komende periode in Nederland maar we hebben er allebei heel veel zin aan. Dus dat komt helemaal goed!

Zo! Dit was mijn laatste persoonlijke blog op http://www.debskig.com. Binnenkort gaat http://www.changethehabit.nl online en dan zal ik vanaf daar gaan bloggen en werken over alles wat te maken heeft met teamontwikkeling en persoonlijke ontwikkeling. Het zal dus iets minder over mij gaan en iets meer over hoe wij allemaal in het leven kunnen en willen staan. Nieuwsgierig? Klik dan op vind-ik-leuk op mijn Facebookpagina Change the Habit – Debby Geissler, dan blijf je helemaal op de hoogte.

Liefs Debb

IMG_9889 (2)

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s